رایانش با کارایی بالا در حال حرکت به سوی آب‌های بین‌المللی است تا چالش‌های دوقلوی تأمین انرژی و خنک‌سازی سخت‌افزار را حل کند.
به گزارش ایتنا و به نقل از Interesting Engineering، استارتاپ فناوری آمریکایی پانتالاسا به تازگی دور سوم تأمین مالی سری بی را به مبلغ ۱۴۰ میلیون دلار نهایی کرده است تا تولید انبوه سکوهای دریایی خودران داده را در مقیاس وسیع آغاز کند.
گرث شلدون‑کولسون، بنیانگذار و مدیرعامل پانتالاسا، در این باره می‌گوید: «سه منبع انرژی در سیاره زمین با پتانسیل ده‌ها تراوات ظرفیت جدید وجود دارد: انرژی خورشیدی، انرژی هسته‌ای و اقیانوس آزاد».
بر این اساس، این تزریق سرمایه، تکمیل یک مرکز مونتاژ در نزدیکی پورتلند، اورگان را تأمین مالی خواهد کرد و استقرار آزمایشی یک سکوی شناور را در اقیانوس آرام شمالی در اواخر امسال شتاب می‌بخشد.
گفتنی است شرکت پانتالاسا در بیانیه خود اعلام کرده است: «با ادامه افزایش تقاضا برای برق و رایانش جدید، مراکز داده زمینی با محدودیت‌های فزاینده‌ای مواجه هستند: ظرفیت محدود شبکه، کمبود آب برای خنک‌سازی، تنگناهای زنجیره تأمین، تأخیر در مجوزها و تأثیرات بر جوامع محلی و زیرساخت‌ها».
جوامع مسکونی نیز اغلب با ساخت مراکز داده جدید مخالفت می‌کنند و نگرانی‌هایی درباره افزایش هزینه‌های آب و برق، آلودگی صوتی و انحراف منابع عمومی مطرح می‌کنند. اما پانتالاسا با استقرار گره‌های رایانشی خودران مستقیماً در آب‌های عمیق، از این موانع نظارتی و زیست‌محیطی منطقه‌ای عبور می‌کند.
این گره‌های خودران، سامانه‌های انرژی شناوری هستند که در کارخانه‌های ساحلی از ورق‌های فولادی به صورت انبوه تولید می‌شوند و در اقیانوس‌های دوردست فعالیت می‌کنند.
در این سامانه‌ها، سیستم‌های مکانیکی داخلی، حرکت جنبشی امواج را به منبع پایدار برق تبدیل می‌کنند و انرژی پیوسته‌ای فراهم می‌آورند که مستقل از منابع انرژی تجدیدپذیر وابسته به شرایط جوی مانند خورشید یا باد عمل می‌کند.
گفتنی است کل چرخه پردازش داده مستقیماً روی آب انجام می‌شود. این سکوها به جای ارسال برق خام از طریق کابل‌های زیردریایی به ساحل، برق تولیدی را بلافاصله برای اجرای سخت‌افزار هوش مصنوعی روی خود مصرف می‌کنند.
اقیانوس اطراف نیز به عنوان یک مخزن حرارتی دائمی عمل می‌کند و خنک‌سازی طبیعی را فراهم می‌آورد که دمای مطلوب تراشه‌ها را حفظ کرده و بدون مصرف آب شیرین شهری، تخریب سخت‌افزار را کاهش می‌دهد.
برای انتقال داده، این سیستم به شبکه‌های ماهواره‌ای در مدار پایین زمین متکی است تا دستورات ورودی را دریافت کرده و نشانه‌های استنتاج هوش مصنوعی تکمیل‌شده را به مشتریان زمینی مخابره کند.
شلدون‑کولسون توضیح می‌دهد: «پانتالاسا به جای انتقال انرژی به شبکه‌های زمینی، از آن مستقیماً روی سکو برای تغذیه تراشه‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کند و نشانه‌های استنتاج را از طریق ماهواره به خشکی می‌فرستد».
استقرار پیش‌روی نمونه‌های آزمایشی اوشن‑۳، نقطه اوج یک برنامه توسعه ده‌ساله محسوب می‌شود. پانتالاسا پیشتر آزمایش‌های میدانی اقیانوسی را با استفاده از طرح‌های اوشن‑۱، اوشن‑۲ و ویوهاپر در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴ انجام داده بود تا پایداری نرم‌افزارهای تولید برق و ناوبری خود را تأیید کند.
آزمایش‌های برنامه‌ریزی‌شده در اقیانوس آرام بر پردازش بارهای کاری فعال محاسباتی و استانداردسازی پروتکل‌های تولید متمرکز خواهد بود تا زمینه را برای دسترسی گسترده تجاری در سال ۲۰۲۷ فراهم آورد.
بر این اساس، استفاده از محیط‌های دریایی دورافتاده، منبع عظیم انرژی را بدون افزودن بار به شبکه‌های برق داخلی یا نیاز به نیروگاه‌های جدید زمینی در دسترس قرار می‌دهد.
حامیان مالی و شرکای تجاری پانتالاسا معتقدند انتقال رایانش با چگالی بالا به اقیانوس، الگویی عملی برای مقیاس‌پذیری زیرساخت‌های فناوری جهانی ارائه می‌دهد و در عین حال تأثیرات اقتصادی و زیست‌محیطی بر جوامع غیرنظامی را کاهش می‌دهد.
شلدون‑کولسون در پایان تأکید دارد: «ما یک سکوی فناوری ساخته‌ایم که در پرانرژی‌ترین مناطق موج‌خیز سیاره، دور از ساحل، فعالیت می‌کند و آن منبع را به انرژی پاک و قابل اعتماد تبدیل می‌نماید. ما اکنون آماده‌ایم تا کارخانه‌ها را بسازیم، ناوگان‌ها را به آب بزنیم و منبع انرژی پایدار جدیدی برای بشریت فراهم آوریم».
.jpg "عصر جدید هوش مصنوعی با واژههای جدید؛ از عاملهای AI تا AGI و ابرهوش")
