این تاسیسات که در شهر لیوژو، واقع در منطقه گوانگشی، قرار دارد، حاصل سرمایهگذاری مشترک شرکت زیمنس و شرکت چینی «یوبیتک رباتیکس» است که در حوزه رباتیک تخصص دارد. در این کارخانه، بهجای اتکا به نیروی انسانی برای مونتاژ قطعات، از «هوش مصنوعی کالبدی»ــ یعنی هوش مصنوعی بهکاررفته در رباتهای فیزیکیــ و فناوری دوقلوی دیجیتال (Digital Twin) استفاده خواهد شد.
به این معنی که زیمنس برای اطمینان از دستیابی کارخانه به چرخه تولید ۱۰دقیقهای، با شبیهسازی مجازی کل این کارخانه ۱۴ هزار مترمربعی، یک «دوقلوی دیجیتال» از آن ایجاد کرده است تا پیش از راهاندازی، عملکرد بخشهای مختلف آن شبیهسازی و آزمایش شود.
این کارخانه میتواند بدون گیر کردن قطعات، با این سرعت فعالیت کند. رباتهای مونتاژگر نیز با بهرهگیری از بینایی سهبعدی و بازخورد لمسی، قطعات بسیار کوچک را بدون نظارت انسان با دقت در جای درست قرار میدهند.
رباتهای متحرک چرخدار «کروزر» (CRUZR) که به بازوهای رباتیک مجهزند، با استفاده از نقشهبرداری سهبعدی محیط، میتوانند بدون کمک انسان بارها را از روی پالت باز کنند، جعبهها را مرتب و مخازن نگهداری قطعات را دوباره پر کنند. افزون بر این، وسایل نقلیه هدایتشونده خودکار و لیفتراکهای خودکار قطعات را از انبار به ایستگاههای مونتاژ منتقل میکنند.
پس از مونتاژ، هم محصولات به مدت چهار ساعت تحت آزمایشهای سختگیرانه تنش دینامیکی قرار میگیرند تا از عملکرد بینقص تمام اجزا اطمینان حاصل شود.
خطرها و چالشهای کارخانه رباتهای انساننما
این کارخانه میتواند راهحلی برای کمبود فزاینده نیروی کار در چین باشد. چین در حال حاضر با کمبود ۳۰ میلیون نیروی کار در بخش تولید روبهرو است. جوانان نیز بهطور فزایندهای به مشاغل یدی در خطوط مونتاژ تمایلی ندارند و این وضعیت، کمبود نیروی کار را تشدید کرده است.
این الگوی کارخانهای به رباتهای انساننما امکان میدهد وظایف تکراری و خطرناک را بر عهده بگیرند و تا ۲۰ درصد از حجم کار کارخانه را انجام دهند.
استفاده از رباتهای انساننما خطر خطای انسانی را در کارهای دقیق کاهش میدهد. بنابراین وظایفی مانند ردیابی، اسکن و ایمنسازی هزاران قطعه پیچیده بدون خطا انجام میشوند. شبکه هماهنگ و روند کاری همگامسازیشده نیز کارآیی را تضمین میکند.
با وجود این مزایا، منتقدان میگویند فناوری هوش مصنوعی کالبدی هنوز نسبتا نوظهور است و ممکن است در محیطهای کاری واقعی و پیشبینیناپذیر با مشکل روبهرو شود. این پرسش نیز مطرح است که آیا بازار جهانی ظرفیت جذب سالانه ۱۰ هزار ربات انساننما را دارد یا خیر. ممکن است بازارها پیش از دورههای طولانی آزمایشهای ایمنی، آمادگی خرید این رباتها را نداشته باشند.
با جایگزینشدن رباتهای انساننما در مشاغل یدی، درباره رفاه اقتصادی نیز نگرانیهایی پدید میآید. اگر سازوکارهای حمایت اجتماعی کافی و برنامههای لازم برای انتقال نیروی کار به مشاغل جدید وجود نداشته باشد، اقتصاد جهانی ممکن است با اختلالی شدید روبهرو شود، زیرا هزاران نفر برای تامین معاش خود به دستمزد مشاغل کارخانهای یا اقتصاد پلتفرمی وابستهاند.
نگاه جهانی
به گزارش اینساید پیپر، تولید انبوه رباتهای پرسرعت متناسب با استانداردها و نیازهای صنعت خودروسازی، در میان افکار عمومی نگرانیهایی را برانگیخته است و کاربران شبکههای اجتماعی درباره سرعت پیشرفت این فناوری ابراز نگرانی کردهاند. آنها میگویند تصور رباتهایی که همنوعان خود را میسازند، یادآور فیلمهای علمیتخیلی پادآرمانشهری است.
برخی تحلیلگران سیاسی نیز معتقدند آمریکا و چین وارد نوعی «جنگ سرد رباتیک» شدهاند. چین در زمینه مقیاس تولید سختافزارهای فیزیکی پیشتاز شده است، در حالی که شرکتهای بزرگ آمریکایی بر توسعه نرمافزارها و نمونههای اولیه تمرکز دارند.
