لاروخا در سالهای آینده با ظهور مهاجمان نوک جدیدی روبرو خواهد شد که دارای ویژگیهای کاملاً متفاوتی نسبت به سنتهای گذشته هستند و سبک بازی این تیم را دستخوش تغییری اساسی خواهند کرد.
به گزارش ایلنا، تیم ملی اسپانیا به تازگیها فاتح جام ملتهای اروپا و جام جهانی شده است. روی کاغذ همهچیز برای همسایگان ایبریایی فوقالعاده پیش میرود و آنها شانس اول و قاطع فتح دوره جدید لیگ ملتها به شمار میروند؛ جایی که گام نخست خود را روز شنبه در برابرانگلیس برمیدارند. لوئیس دلافوئنته به جز چند مورد استثنا، همان نفراتی را فراخوانده که جام جهانی را فتح کردند، اگرچه مجبور است با غیبت بازیکنانی چون خوان گارسیا و پدرو پوررو کنار بیاید. مهمترین چهره جدید این فهرست، روبرتو فرناندز مهاجم اسپانیول است که با ثبت ۶ گل در این فصل، جایگاه خوبی در جدول گلزنان دارد.
با وجود این که اسپانیا در دو تورنمنت بزرگ اخیر به مقام قهرمانی رسیده و برتری قاطعی بر حریفانش داشته، هنوز تردیدهایی در برخی پستها وجود دارد. نمونه بارز آن جناح چپ خط حمله است؛ جایی که آلکس بائنا در طول جام جهانی در آنجا بازی کرد، اما این پست تخصصی او نیست و هیچ تضمینی وجود ندارد که در آینده هم گزینه اول باشد. در پست شماره ۹ نیز میکل اویارزابال یک تورنمنت رضایتبخش دیگر را پشت سر گذاشت، اما بسیاری معتقدند که لاروخا به یک متخصص در این پست و یک مهاجم ششدانگ داخل باکس نیاز دارد؛ چرا که ستاره باسک در اصل یک بال هجومی است که تغییر پست داده است.
پدیدههای جدید پشت درِ تیم ملی
از قضا اسپانیا با نسل بسیار جذابی از مهاجمان مواجه شده است. روبرتو فرناندز ۲۴ ساله تجسم کامل یک مهاجم تمامکننده داخل باکس است؛ بازیکنی قدرتمند در نبردهای هوایی و فیزیکی که در بازیسازی هم توانمندی دارد. آمار فوقالعاده او در این فصل با اسپانیول گواهی بر این مدعاست: ۶ ضربه در چارچوب و ثبت ۶ گل! در همین سبک و شاید با استعدادی چشمگیرتر، کارلوس اسپی ۲۱ ساله قرار دارد که نماد همان نسل جدیدی است که اسپانیا سالها در پرورش آن ناکام بود. او پس از نیمفصل درخشان در لوانته، راهی رئال مادرید شد و خیلی زود با گلهای سرنوشتساز در دقایق پایانی برابر اسپانیول و الچه، همه را تحت تاثیر قرار داد. از نظر بسیاری، او بااستعدادترین مهاجم فعلی فوتبال اسپانیاست و شک تردیدی نیست که این ستاره تیم زیر ۲۱ سال به زودی به تیم بزرگسالان دعوت میشود. گونسالو گارسیا ۲۲ ساله نیز که به تازگی برنابئو را به مقصد فولام ترک کرده، میتواند در سالهای آینده نقش مهمی ایفا کند.
بازگشت سامو آگههووا ۲۲ ساله پس از مصدومیت زانو نیز از نکات قابل توجه است، چرا که او پیش از این سابقه دعوت به تیم ملی را داشته است. با این حال یک چالش بزرگ تاکتیکی مطرح میشود: آیا اسپانیا با یک مهاجم شناور و همهکاره مثل اویارزابال عملکرد بهتری دارد یا با یک متخصص تمامکننده داخل باکس مثل کارلوس اسپی؟ بحث و گمانهزنی در این باره فراوان است؛ زیرا مهاجمی با ویژگیهای گروه اول در پرس، بازپسگیری توپ، عقب آمدن، مشارکت در ساختار بازی و جابهجاییهای تاکتیکی کارآمدتر است. اما حضور یک شماره ۹ واقعی، زهر هجومی و میانگین گلزنی تیم را بالا میبرد و تهدیدی دائمی روی ارسالهای بازیکنانی چون لامین یامال ایجاد میکند. این همان دغدغهای است که لوئیس دلافوئنته باید به آن بپردازد؛ سرمربی اسپانیا اکنون گزینههای تاکتیکی متعددی در اختیار دارد که هوش از سر هر مربی دیگری میبرد و این قدرت را به او میدهد تا در صورت نیاز، سبک بازی تیمش را تغییر داده و حریفان را غافلگیر کند.
انتهای پیام/
