در آخرین مهلت؛ ۸۷ کشور نماینده خود را به اسکار ۲۰۲۷ معرفی کردند

برای حضور در نود و نهمین دوره اسکار تاکنون ۸۷ کشور نمایندگان خود را انتخاب و به آکادمی اسکار معرفی کردند.
به گزارش خبرگزاری مهر، در حالی که امروز آخرین روز مانده به پایان مهلت تعیین شده برای معرفی فیلم بلند بینالمللی اسکار است و مهلت ارسال آثار نهایی یکم اکتبر (پنجشنبه ۹ مهر) تعیین شده است، تاکنون ۸۷ کشور نمایندگان خود را انتخاب و معرفی کردند.
امسال قبرس و السالوادور برای اولین بار فیلمی به آکادمی ارسال کردهاند، در حالی که سریلانکا برای اولین بار از سال ۲۰۰۹ با ارسال فیلم وارد این رقابت شده است.
با توجه به قانون جدید آکادمی که از امسال اجرایی شد، فیلمهایی که به دلیل دریافت جایزه در ۶ جشنواره برتر به شکل مستقیم راهی اسکار شدهاند، عبارتند از:
برنده ساندنس (جایزه بزرگ هیئت داوران سینمای جهان): «شرم و پول» ساخته ویسار مورینا
برنده برلیناله (خرس طلایی): «نامههای زرد» ساخته ایلکر چاتاک
برنده کن (نخل طلا): «آبدره» ساخته کریستین مونجیو (که نماینده رومانی هم است.)
برنده ونیز (شیر طلایی): «زن ناشناس» ساخته می الطوخی (که نماینده دانمارک هم است)
برنده تورنتو (جایزه مسابقه پلتفرم): «آنگ» ساخته تِیا ریو
برنده بوسان (جایزه بهترین فیلم): اعلام خواهد شد.
کشورهای جدیدی که در یک هفته اخیر وارد این رقابت شدند عبارتند از:
آرژانتین: «دوشیزه دریاچه کوآری» ساخته لورا کاسابه
این فیلم تحسین شده که توسط آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آرژانتین انتخاب شد، از بین ۴ فیلم انتخاب شد تا حضور قدرتمند بینالمللی فیلم ماورای طبیعی کاسابه را که اولین نمایش جهانی خود را در بخش مسابقه درام سینمای جهان در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۵ تجربه کرد و سپس در پنجاه و چهارمین دوره «کارگردانان جدید/فیلمهای جدید» نیویورک به نمایش درآمد، به نمایش بگذارد. این فیلم در ادامه مسیر خود جایزه بزرگ بخش مسابقه آرژانتین در BAFICI و جایزه بهترین فیلمبرداری را برای دیهگو تنوریو در جشنواره فیلم سیتخس از آن خود کرد.
فیلم «دوشیزه دریاچه کوآری» بر اساس ۲ داستان کوتاه از ماریانا انریکز، نویسنده تحسینشده آرژانتینی، توسط کازابه و بر اساس فیلمنامهای از بنجامین نایشتات کارگردانی شده است. داستان این فیلم که در تابستان پرآشوب آرژانتین در سال ۲۰۰۱ اتفاق میافتد، درباره ناتالیا، نوجوانی است که به شدت عاشق دوست دوران کودکیاش دیهگو شده است. وقتی سیلویای مسنتر و باتجربهتر توجه او را جلب میکند، ناتالیا به مادربزرگش رو میکند و شروع به آزمایش با طلسمها و نفرینهای تاریک میکند و نیروهایی را آزاد میکند که مرزهای بین احساس نوجوانی، حسادت، خشونت و ماورای طبیعی را محو میکنند.
این فیلم که محصول مشترک آرژانتین، مکزیک و اسپانیا است، نماینده آرژانتین در بخش بهترین فیلم ایبرو-آمریکایی در جوایز گویا اسپانیا نیز است.
آرژانتین یکی از برجستهترین سوابق اسکار در بین کشورهای لاتین را دارد و چندین بار نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم بلند بینالمللی شده و ۲ بار این جایزه را دریافت کرده است که برای «داستان رسمی» لوئیس پوئنزو در سال ۱۹۸۶ و «راز چشمانشان» خوان خوزه کامپانلا در سال ۲۰۱۰ بود.

اردن: «سینک» ساخته زین دورایی
این فیلم مهیج که اولین تجربه کارگردانی دورایی است، اولین بار در جشنواره بینالمللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۲۵ به نمایش درآمد و از آن زمان تاکنون در سراسر جشنوارههای بینالمللی حضور داشته است. طبق بیانیه مطبوعاتی، این فیلم با بازی کلارا خوری و محمد نزار، پیچیدگیهای پویایی خانواده، سلامت روان، بار انگ اجتماعی و قدرت پایدار ارتباط انسانی را بررسی میکند.
این فیلم با حمایت کمیسیون سلطنتی فیلم اردن، جشنواره فیلم دریای سرخ و موسسه فیلم دوحه ساخته شده است.
الجزایر: «رقیه» ساخته یانیس کوسیم
«رقیه» که اولین فیلم بلند سازندهاش و محصول مشترک الجزایر، فرانسه، قطر و عربستان سعودی است، داستان مردی را روایت میکند که پس از یک تصادف که او را دچار فراموشی میکند، به روستای خود بازمیگردد و توسط بازدیدکنندگان تسخیر میشود. این داستان که در ۲ خط زمانی روایت میشود، پرسشهایی درباره ایمان، حافظه و عدم قطعیت روانی ریشه در فرهنگ الجزایر را در هم میآمیزد. «رقیه» در هفته منتقدان ونیز در سال ۲۰۲۵ برای اولین بار در سطح بینالمللی به نمایش درآمد و در ادامه جایزه بزرگ بهترین فیلم بلند را در جشنوارهی بینالمللی فیلم الجزایر، جایزه بهترین کارگردانی را در تسالونیکی و جایزه هیئت داوران را در لیدز از آن خود کرد.

آلبانی: مستند «یک فیلم دولتی» ساخته رولند سجکو
این فیلم که ساخته فیلمساز ایتالیایی-آلبانیایی است و به تمامی از منابع آرشیوی آلبانی ساخته شده است، آوریل گذشته پس از اولین نمایش جهانی خود در هفته منتقدان ونیز و همچنین نمایش در جشنوارههای معتبر بینالمللی جیلاوا و بافیسی، در سینماهای ایتالیا اکران شد.
سجکو پس از کسب جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین مستند برای فیلم «آنجیا – شبستان» و «ماشینی از تصویر آلفردو سی» که جایزه بهترین فیلم مستند «نسترو دی آرجنتو» را از آن خود کرد، معرفی شدن به اسکار یک گام بزرگ دیگر است.

اوکراین: مستند «ردپاها» ساخته آلیسا کووالنکو و مریسیا نیکیتوک
مستند «ردپاها» تصویری از زنان اوکراینی است که پس از زنده ماندن در طول جنگ با روسیه از سکوت خودداری کردند و درباره خشونتی که به آنها شده حرف زدند.
کمیته جوایز اسکار اوکراین در بیانیهای «ردپاها» را «مستندی صادقانه و عمیق درباره تجربهای که بیان آن با کلمات بسیار دشوار است و درباره قدرت زنانی که شجاعت سکوت نکردن را در خود مییابند» نامید.
«ردپاها» سفر ایرینا دووان، اسیر سابق را که به فعال اجتماعی بدل شده است دنبال میکند که شهادت زنان آسیبدیده در سرزمینهای اشغالی اوکراین را مستند میکند. طبق خلاصه داستان، این مستند «تصویری از یک آسیب جمعی را میبافد و در عین حال فضایی برای امید باز میکند. ایرینا سایر بازماندگان را در حلقهای از شجاعت و مراقبت گرد هم میآورد.» این فیلم در جشنواره فیلم برلین امسال، جایزه تماشاگران مستند را در بخش پانوراما از آن خود کرد.
اندونزی: «چهارفصل در جاوا» ساخته کامیلا آندینی
این فیلم به نویسندگی و کارگردانی آندینی داستان زنی را که قبلاً زندانی بوده و به زادگاهش بازمیگردد، تصویر میکند. در شهری که از او استقبال نمیکند و او را وادار میکند تا با یک تاریخ شخصی دردناک در برابر سکوت، خشونت و شکاف اجتماعی مداوم روبه رو شود. در این فیلم عناصری از رمز و راز، رئالیسم جادویی و علمی تخیلی یافت میشود.
پیشتر فیلم دیگر آندینی با عنوان «یونی» سال ۲۰۲۱ برای اولین بار در جشنواره فیلم تورنتو به نمایش درآمد و جایزه پلتفرم را از آن خود کرد و در همان سال به عنوان نماینده اندونزی در اسکار معرفی شد. فیلم او با نام «قبل، حالا و بعد» (نانا) هم در بخش رقابتی جشنواره بینالمللی فیلم برلین به نمایش درآمد و لورا باسوکی جایزه خرس نقرهای بهترین بازیگر نقش مکمل زن را از آن خود کرد.
«چهار فصل در جاوا» اولین نمایش جهانی خود را در برنامه «سنترپیس» جشنواره فیلم تورنتو تجربه کرد و قرار است ماه آینده در جشنواره بینالمللی فیلم بوسان به نمایش درآید. این فیلم همچنین نامزد دریافت جایزه بهترین فیلمبرداری در جوایز سینمایی آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ شده است.
بنگلادش: «روید» به کارگردانی مجبور رحمان سومون
این درام بنگلادشی اولین نمایش خود را به عنوان منتخب بخش مسابقه تایگر در پنجاه و پنجمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم روتردام تجربه کرد و برای نمایش در جشنواره بینالمللی فیلم سیاتل انتخاب شد.
این فیلم که در حومه بنگلادش در دوران پیش از دیجیتال اتفاق میافتد، درباره یک کشاورز مستاجر فقیر است که در انزوا با همسر بیثباتش زندگی میکند. با وجود تلاشهای مکرر سادو برای ترک همسرش در مکانهای ناآشنا، او مدام راه خود را پیدا میکند و این درام روستایی را به تمثیلی درباره میل، دلبستگی و سرنوشت تبدیل میکند.
این فیلم دومین تلاش سامون پس از فیلم موفق «حوا» در سال ۲۰۲۲ است که نماینده بنگلادش در اسکار بود و به عنوان اولین فیلم بنگلادشی در رتبهبندی فروش گیشههای آمریکا جای گرفت.

سنگال: مستند «لیتی-لیتی» («پیوست» عنوان انگلیسی) ساخته مامادو خوما گویه
سازنده این فیلم، محلهای را در حومه داکار، جایی که در آن بزرگ شده است، مستند میکند که اکنون برای ساخت راهآهن جدید در حال تخریب است. طبق اعلام اداره فیلمبرداری سنگال، این فیلم با در نظر گرفتن کیفیت هنری و فنی ۲ فیلم که به بخش نهایی راه یافته بودند، الزام اکران در سینما، تصویر و صدا، ساختار نوشتاری و روایی و رعایت الزام صلاحیت آکادمی انتخاب شد.

قزاقستان: «هابیل» ساخته الزات اسکندر
این فیلم در پسزمینه تغییرات قزاقستان در دهه ۱۹۹۰ ساخته شده است. داستان در سال ۱۹۹۳ اتفاق میافتد، زمانی که کشور دستخوش تغییرات اجتماعی و اقتصادی گستردهای است. شخصیت اصلی داستان، چوپانی به نام هابیل، پس از انحلال مزرعه اشتراکی خود با واقعیت جدید خصوصیسازی روبه رو میشود. او باید ضمن دفاع از شأن خود، با قوانین جدید سازگار شود.
اولین نمایش جهانی این فیلم در بیست و نهمین جشنواره بینالمللی فیلم بوسان برگزار شد. این درام بعداً جوایز متعددی را در جشنوارههایی در فرانسه، قرقیزستان، ویتنام و بنگلادش دریافت کرد. قزاقستان از سال ۱۹۹۲ و پس از استقلال از اتحاد جماهیر شوروی، ۲۰ بار در بخش بهترین فیلم بلند بینالمللی اسکار شرکت کرده است. این کشور تنها یک بار برای فیلم حماسی مغول (۲۰۰۷) نامزد اسکار شده و تنها کشور در منطقه آسیای مرکزی است که در این بخش نامزد شده است.
کاستاریکا: «اگر نسوزیم، چگونه شب را روشن کنیم» ساخته کیم تورس
این فیلم که محصول مشترک کاستاریکا، مکزیک و فرانسه است، سال گذشته در بخش «کارگردانان جدید» جشنواره بینالمللی فیلم سن سباستین برای اولین بار در جهان به نمایش درآمد. از آن زمان تاکنون، این فیلم به حضور موفق خود در جشنوارههای بینالمللی ادامه داده و جایزه بهترین فیلم بلند را در بخش «مسابقه ایبرو-آمریکایی» جشنواره بینالمللی فیلم کارتاخنا و اخیراً جایزه بهترین فیلم بلند کاستاریکا را در جشنواره بینالمللی فیلم کاستاریکا از آن خود کرده است.
فیلم «اگر نسوزیم، چگونه شب را روشن کنیم» که در میان جنگلها و نخلستانهای وسیع مناطق روستایی کاستاریکا ساخته شده است، داستان لورا، دختری ۱۳ ساله را روایت میکند که برای سازگاری با خانوادهای تازه تشکیل شده تلاش میکند. درست زمانی که او شروع به جا افتادن در محیط جدیدش میکند، متوجه میشود که جامعه رازی تاریک را در خود پنهان کرده که زنانی را که دوست دارد تهدید میکند. این فیلم که بین درام بلوغ، افسانه و تمثیل اجتماعی حرکت میکند، به بررسی از دست دادن معصومیت دوران کودکی در برابر تهدید فراگیر خشونت مبتنی بر جنسیت میپردازد.

کنیا: «یک زن، یک سینهبند» ساخته وینچو نچگو
این فیلم محصول مشترک کنیا و نیجریه، به نویسندگی و کارگردانی نچگو و تهیهکنندگی جاش اولائولووا، داستان استار، زن مجرد ۳۸ ساله در یک جامعه روستایی ماسایی را دنبال میکند که باید شجرهنامه خانوادگی خود را برای به دست آوردن مالکیت قانونی خانهاش تثبیت کند.
این فیلم در جشنواره بینالمللی فیلم ونیز ۲۰۲۵ در بخشی از سینمای کالج دوسالانه، برای اولین بار به نمایش درآمد.
کنیا اولین بار در سال ۲۰۱۲ راهی رقابت اسکار بهترین فیلم بلند بینالمللی شد و تا سال ۲۰۲۶، کنیا ۱۰ فیلم به اسکار ارسال کرد، اما تاکنون نامزد نشدهاست.
کوبا: «مالکون» ساخته کارلوس لارازابال
«مالکون» داستان الویس را دنبال میکند که پس از ۱۰ سال زندان به هاوانا بازمیگردد. او که دوباره با معشوق دوران کودکیاش متحد شده و به دنیای زیرزمینی جنایتکاران شهر کشیده شده، باید تصمیم بگیرد که برای تأمین مالی فرار خود تا کجا پیش خواهد رفت و چه چیزی را حاضر است پشت سر بگذارد.
فیلم «مالکون» که در کوبا فیلمبرداری شده است، توسط لارازابال و فیلمنامهنویس کوبایی فابیان سوارز نوشته شده و فیلمنامه آن از طریق برنامه همکاری ساندنس توسعه یافته است.
لبنان: «غضب» ساخته رامی کدیح
اولین فیلم بلند رامی کدیح کارگردان لبنانی، که با نورا ماریانا فیلمنامهاش را نوشته است، داستان ۲ خواهر را روایت میکند که قصد دارند برای بازیابی پساندازهای مسدود شده خود و پرداخت هزینه یک عمل جراحی نجاتبخش، به یک بانک دستبرد بزنند. داستان بر اساس تجربیات خود فیلمسازان شکل گرفته که سال ۲۰۱۹ وقتی پسانداز کدیح در یک بانک مسدود شد، در حالی که همسرش به جراحی نیاز داشت و به پولهای مسدود شدهاش دسترسی نداشت تا هزینه آن را بپردازد، خشم آنها به ایده فیلم تبدیل شد.
فیلم «غضب» در بخش «ونیز اسپاتلایت» جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد. این فیلم از حمایت مالی جورج کلونی و شرکت «اسموکهاوس پیکچرز» متعلق به گرنت هسلوف برخوردار بود و ماریا انکوزی، ریم مروه، حسن عقیل و عصام بوخالد در آن بازی میکنند.

مالزی: «شاه روباه» ساخته وو مینگ جین
این فیلم که محصول مشترک مالزی و اندونزی است، اولین نمایش بینالمللی خود را در جشنواره بینالمللی فیلم تورنتو سال پیش تجربه کرد و پس از آن در چند جشنواره بینالمللی از جمله جشنواره بینالمللی فیلم بوسان، هفته فیلم جاکارتا، جشنواره فیلم اسب طلایی تایپه، جشنواره بینالمللی فیلم سنگاپور، جشنواره بینالمللی فیلم پکن، جشنواره فیلم خاور دور در اودینه و جشنواره بینالمللی فیلم سانفرانسیسکو به نمایش درآمد.
این فیلم درباره ۲ برادر دوقلو به نامهای علی (ایدان) و امیر (هادی) است که بدون مادرشان بزرگ میشوند. زندگی آنها با ورود لارا (دیان)، یک معلم انگلیسی جدید، تغییر میکند و به تدریج بخشی از زندگی آنها میشود و در طول مسیر بر رابطه برادران تأثیر میگذارد.
این فیلم به فیلمهای قبلی مالزیایی که در بخش فیلمهای بلند بینالمللی شرکت کردهاند، از جمله «روح» ساخته امیر ازوان و «پربت ساپو» ساخته موزامر رحمان، میپیوندد.
مغولستان: «استقلال: حافظ پیشگویی» ساخته بی.تامیر
این فیلم یک حماسه تاریخی جامع درباره تولد شکننده استقلال مغولستان و فداکاریهای پنهان پشت آن است. چه کسی پایه و اساس استقلال امروزی مغولستان را بنا نهاد؟ سرنوشت غمانگیز و شجاعانه آنها چه بود؟ این داستان دلایلی را آشکار میکند که چرا اشراف مغول در آن زمان «پسر محبوب» خود را بر دوش داشتند، راز پشت آن چه بود و چه فداکاری برای آن صورت گرفت.
مغولستان از سال ۲۰۰۳ وارد رقابت اسکار بهترین فیلم بلند بینالمللی شده و از سال ۲۰۲۵، ده فیلم را برای بررسی ارسال کرده است، اما هیچ یک از آنها نامزد نشدهاند.
ویتنام: «نگهبانان روح: آخرین راز اولین امپراتور» ساخته نگوین فان کوانگ بین
این فیلم اکشن-فانتزی و تاریخی در دوران سلطنت امپراتور دین تین هوانگ اتفاق میافتد و جنگجویانی را دنبال میکند که در مراسم تشییع جنازه امپراتور، تابوت او را از مسیرهای مختلف حرکت میدهند تا دشمنانی را که به دنبال هتک حرمت مقبره او هستند، فریب دهند. این فیلم پس از اکران در ماه اوت، بیش از ۳۸ میلیارد وان ویتنام (۱.۵ میلیون دلار) در گیشه محلی فروش داشت و در جشنواره فیلم تورنتو به نمایش درآمد.

ونزوئلا: «مرگ اربابی ندارد» ساخته خورخه تیلن آرماند
ونزوئلا فیلم «مرگ اربابی ندارد» به نویسندگی و کارگردانی خورخه تیلن آرماند و با بازی بازیگر و فیلمساز ایتالیایی، آسیا آرجنتو، را به اسکار معرفی کرد.
سومین فیلم بلند تیلن آرماند پس از «سولداد» (۲۰۱۶) و «فورتالزا» (۲۰۲۰)، یک فیلم مهیج جسورانه و جذاب است که اولین نمایش جهانی خود را اوایل امسال در بخش دوهفته کارگردانان جشنواره کن تجربه کرد. این فیلم همچنین در جشنواره فیلم لوکارنو به نمایش درآمد و اولین نمایش آن در آمریکای شمالی در جشنواره فنتستیک فست در آستین بود و پس از آن، اولین نمایش آن در ساحل شرقی در جشنواره فیلم آمریکای لاتین AFI در چند روز آینده برگزار خواهد شد.
فیلم داستان کارو، زنی را دنبال میکند که پس از سالها اقامت در خارج از کشور برای فروش مزرعه کاکائویی که پس از مرگ پدرش به ارث برده، به ونزوئلا بازمیگردد. او پس از ورود متوجه میشود که عمارت خانوادگی رو به زوال، توسط کارگران سابق آن اشغال شده است و قصد ترک آن را ندارند. در حالی که کارو تلاش میکند تا ملک را پس بگیرد، این رویارویی به مبارزهای خشونتآمیز تبدیل میشود که گذشته استعماری و خاطرات مدفون شده این سرزمین را به سطح میآورد.
ونزوئلا از سال ۱۹۷۷ که فیلم «ال پِز کِ فوما» اثر رومن چالبو را به عنوان نماینده خود معرفی کرد، در رقابتهای بینالمللی فیلم جوایز اسکار شرکت کرده ولی هرگز موفق به کسب نامزدی نشده است. با این حال فیلم حماسی تاریخی «آزادیبخش» اثر آلبرتو آرولو با بازی ادگار رامیرز در سال ۲۰۱۴ به این رقابت نزدیک شد و به فهرست کوتاه ۹ فیلم هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار راه یافت.
هنگ کنگ: «فرزندان شب نئون» ساخته جونو ماک
این فیلم که توسط ماک نوشته، کارگردانی و تهیه شده است، مجموعهای نادر از پیشکسوتان سینمای هنگکنگ به رهبری تاکشی کانشیرو، شان لاو، تونی لئونگ کا-فای، لوئیس کو و گائو یوان یوان را گرد هم آورده است. داستان فیلم که در نسخهای جایگزین از هنگکنگ ۱۹۹۴ اتفاق میافتد، بازگشت کانشیرو به پرده سینما پس از ۸ سال غیبت را رقم زد و آن سال ۲۰۱۸ به پایان رسید، اما تکمیل آن ۷ سال طول کشید تا سرانجام در بخش نمایشهای نیمهشب جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ به نمایش درآمد و در اکتبر همان سال در سینماهای هنگکنگ اکران شد. بودجه تقریباً ۵۰ میلیون دلاری ساخت فیلم، آن را در میان گرانترین تولیدات تاریخ سینمای این منطقه قرار میدهد.
این فیلم جوایز اصلی جوایز فیلم هنگکنگ در ماه آوریل را به «سیائو یوفو» که جوایز بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را از آن خود کرد، واگذار کرد، اما ۸ جایزه از ۱۲ نامزدی خود را به دست آورد.
پیش از این کشورهای دیگر نمایندگان خود را معرفی کرده بودند که عبارتند از:
اتریش: «رز» ساخته مارکوس شلاینزر
ارمنستان: «در سرزمین آرتو» ساخته تامارا استپانیان
استونی: «اریکای ما» ساخته ژرمن گولوب
اسپانیا: «توپ سیاه» ساخته خاویر کالوو و خاویر آمبروسی
استرالیا: «اولین نور» ساخته جیمز جی. رابینسون
اسرائیل: «همه چیز را به من بگو» ساخته موشه روزنتال
اسلواکی: «سیل» ساخته مارتین گوندا
اسلوونی: «فانتزی» ساخته کاتارینا بوگدانوویچ (کوکلا)
اکوادور: «پیچک» ساخته آنا کریستینا باراگان
السالوادور: «راسها» ساخته آرتورو لوپز روداس
آلمان: «همیشه» ساخته ساندرا وولر
اندونزی: «چهار فصل در جاوا» ساخته کامیلا آندینی
اوروگوئه: «یک پایان آزاد» ساخته دنیل هندلر
ایتالیا: «مارپیچ» ساخته پائولو استریپولی
ایرلند: «اتحادیه» ساخته دامیان مککان
ایسلند: «زمین زیر پای ما» ساخته یرسا روکا فانبرگ
برزیل: «دنیای گوگو» ساخته آلن دبرتون
بلغارستان: «ماجراجویی رویایی» ساخته والسکا گریزباخ
بوسنی و هرزگوین: «بیوه» ساخته هاری شچیچ
بلژیک: «بزدل» ساخته لوکاس دونت
بولیوی: «دختر کندور» ساخته آلوارو اولموس توریکو
پاراگوئه: «نارسیسو» ساخته مارسلو مارتینسی
پاناما: «چیچرو» ساخته آرتورو مونتهنگرو و آرون بروملی
پرتغال: «عطر چیزهایی که به یاد آورده شدهاند» ساخته آنتونیو فریرا
پرو: مستند «شب از راه رسیده است» ساخته پائولو تیزون
تایوان: «یک داستان مهآلود» به کارگردانی چن یو-هسون
تایلند: «۹ معبد تا بهشت» ساخته سامپوت چیدگاسورنپونگسه
ترکیه: «مثل یک درخت بیشاخه» ساخته تونچ داوود
جمهوری چک: «اگر کبوترها به طلا تبدیل میشدند» ساخته پپا لیوبوجاکی
جمهوری دومینیکن: «ملودرام» ساخته آندرس فاریاس
چاد: «سومسوم، شب ستارگان» ساخته محمد صالح هارون
دانمارک: «زن ناشناخته» ساخته می الطوخی
رومانی: «آبدره» ساخته کریستین مونجیو
ژاپن: «ناگهان» ساخته ریوسوکه هاماگوچی
سنگاپور: «ما همه غریبهایم» ساخته آنتونی چن
سوئد: «نظارت بزرگسالان» ساخته الکس شولمن
سوئیس: «کسی که هنوز زنده است» ساخته نیکولاس وادیموف
شیلی: «فروپاشی» ساخته مانوئلا مارتلی
صربستان: «عاشق سفر» ساخته نناد پاولوویچ
عراق: «اگر توسط یک زن کشته شوی، بهشتی در کار نیست» ساخته هلکوت مصطفی
فرانسه: «مینوتور» ساخته آندری زویاگینتسف
فلسطین: «شهروند اسامه» ساخته احمد حسونا
فنلاند: «سنجاب» ساخته مارکوس لموسروسو
فیلیپین: «فیلیپینا» ساخته رافائل مانوئل
قبرس: «مرا در آغوش بگیر» ساخته میرسینی آریستیدو
قرقیزستان: «کاساندرا» ساخته بکزات پیرماتو
کامبوج: «انسان شدن» ساخته پولن لی
کامرون: «ماباندا» ساخته کانگ کوینتوس
کانادا: «نینا رزا» ساخته ژنویو دولود-دو سل
کلمبیا: «باران بر بابل» ساخته گالا دل سول
کره جنوبی: «عشق احتمالی» ساخته لی چانگ-دونگ
کرواسی: «خدا کمک نخواهد کرد» ساخته هانا جوشیچ
کوزوو: «دوآ» ساخته بلرتا باشوولی
گرجستان: «گوریا» ساخته لوان کوگواشویلی
لوکزامبورگ: «کودک» ساخته سیروس نشواد
لهستان: «سرزمین پدری» ساخته پاول پاولیکوفسکی
لتونی: «اولیا» ساخته ویستور کایریش
لیتوانی: «چگونه در طول جنگ طلاق بگیریم» ساخته آندریوس بلاژویچیوس
مجارستان: «دوست خاموش» ساخته ایلدیکو انیدی
مراکش: «توت فرنگیها» ساخته لیلا مراکشی
مقدونیه شمالی: «۱۷» ساخته کوسارا میتیچ
مصر: «داستانها» ساخته ابوبکر شوقی
مکزیک: «در جاده» ساخته دیوید پابلوس
مونتهنگرو: «نگه داشتن یک کوه» ساخته بیلیانا توتوروف، پتار گلومازیچ
نروژ: «رشد خاک» ساخته هانس پتر مولند
نپال: «فیلها در مه» ساخته ابیناش بیکرام شاه
هلند: «پیکار» ساخته داوود هیلمندی
هند: «گوندال» ساخته سانتوش داوخار
یونان: «رگ شکسته» ساخته یانیس اکونومیدس
نود و نهمین دوره جوایز اسکار ۱۴ مارس ۲۰۲۷ برگزار خواهد شد. فهرست کوتاه بهترین فیلم بلند بینالمللی در ۱۵ دسامبر و نامزدهای اسکار در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۷ اعلام خواهند شد.






