در روزهایی که لیگ برتر وارد عصر تازه‌ای شده و دوران رقابت تاریخی کلوپ و گواردیولا به پایان رسیده، آنتونی ایرائولا با اتکا به یک مهره کلیدی، نقشه تاکتیکی متفاوتی را در آنفیلد پیاده کرده است.
به گزارش ایلنا، با توجه به اینکه آرسنال قهرمان احتمالاً تنها تیم از شش تیم بزرگ لیگ برتر انگلیس است که با قطعیت از کیفیت بالایش باخبریم – و حتی آن‌ها نیز توسط برایتون در هم کوبیده شدند – این یکی از جذاب‌ترین فصل‌های لیگ برتر به شمار می‌رود، چرا که خواهیم دید آیا مربیان تازه منصوب‌شده در تابستان می‌توانند از فرصت‌های پیش آمده بهره ببرند یا خیر.
آیا آن مربی می‌تواند آنتونی ایرائولا باشد؟ فوق‌العاده در رایو وایکانو، حتی بهتر در بورنموث، و اوه، حالا در آنفیلد؟ او به پرس شدیدش شهره است و این موضوع باید با روحیه و زیست‌بوم لیورپول هم‌خوانی داشته باشد.
آرنه اشلوت در اولین فصل خود عنوان قهرمانی را به دست آورد و سپس فصل دومش را صرف مواجهه با تیمی در حال گذار و سوگوار برای از دست دادن تلخ و فاجعه‌‌بار دیگو ژوتا کرد.
کلوپ تیمی آماده برای فتح جام را برای اشلوت باقی گذاشت، اما مرد هلندی پس از آن مجبور شد برای ساختن یک ترکیب تازه تلاش کند؛ و اکنون به نظر می‌رسد ایرائولا با فلسفه خاص خود، دقیقاً مسیر مشابهی را طی می‌کند.
اما وضعیت پرس چگونه است؟ ویرتز چطور پیش می‌رود؟ و آیا آن‌ها بالاخره می‌توانند روی آن تابستان پرخرج حساب باز کنند؟
چالش ایرائولا در ساختار فیزیکی
تیم بورنموث تحت هدایت ایرائولا، فیزیکی و خارج از مالکیت توپ درخشان بود؛ تیمی که حریفان را بیشتر و بیشتر به سمت گل خودشان عقب می‌راند.
همواره قرار بود مشکلات اولیه برای او وجود داشته باشد تا هنگام استفاده از این روش‌ها در آنفیلد بر آن‌ها غلبه کند، اما آنچه ممکن است باعث نگرانی ایرائولا شود این است که ترکیب ساخته‌شده برای او، شاید توانایی انجام این کار را نداشته باشد.
برای یک لحظه به تیم آن‌ها فکر کنید؛ به جز خط هافبک، ویرجیل فن‌دایک و ژرمی ژاکه، ترکیب کمی ضعیف به نظر می‌رسد. شما واقعاً نمی‌توانید در یک لیگ فیزیکی، تیمی ضعیف باشید.
در برابر بورنموث و فولام، زمان‌هایی بود که قرمزها تلاش کردند به دفاع‌ها فشار بیاورند و با یک هافبک و مدافعان کنار بالا بکشند، اما بورنموث توانست با یک پرتاب اوت به کناره‌ها به راحتی خارج شود و فولام توپ را از بالای پرس آن‌ها رد کرد.
مشکل اینجاست که پرس آن‌ها در حال حاضر چندان شدید نیست. حتی در برابر اتلتیکو مادرید، زمانی که لیورپول توپ‌ربایی می‌کرد، اغلب زمانی بود که با فریادها و تشویق‌های آنفیلد به جلو رانده می‌شدند.
اما لحظات دیگری هم بوده که پرس جواب داده است. این موضوع معمولاً زمانی رخ می‌دهد که تیم‌ها به دنبال بازی‌سازی از عقب در فاز تعویض منطقه بازی هستند؛ اتفاقی که به دومینیک سوبوسلای و الکسیس مک‌آلیستر اجازه می‌دهد بالا بکشند و حریفان را مجاب به دادن پاس‌های شتاب‌زده کنند.
در برابر بورنموث، زمانی که توپ به بال کناری رسید، رونالد آرائوخو بالا کشید تا توپ را در هوا بزند. برای گلی که لیورپول مقابل ایپسویچ تاون به ثمر رساند، دقیقاً همین برنامه پیاده شد؛ فشار آوردن به مدافع و بالا کشیدن مدافع راست برای گرفتن توپ در منطقه‌ای نامناسب از زمین.
این یک فاکتور بزرگ برای ایرائولا است؛ زیرا از آنجا که پرس لیورپول هنوز به نقطه‌ای که او می‌خواهد نرسیده، در برخی مواقع آن‌ها صبورتر شده و روی توپ کندتر عمل می‌کنند.
مسئله اصلی این خواهد بود که آیا ایرائولا می‌تواند آن‌ها را وادار کند که با شدت بالا و طبق یک برنامه فشرده‌تر پرس کنند یا خیر. این موضوع به او کمک می‌کند بفهمد آیا می‌خواهد همچنان ریسک بازی‌خوانی حریفان از میان خطوطش را بپذیرد یا نه.
بحران بازی‌سازی در میانه زمین و میانجی‌گری کودی خاکپو
بهترین بخش فصل تا به اینجا برای لیورپول، کودی خاکپو بوده است. هر کاری که او تا اینجای فصل انجام داده هدفمند و مستقیم بوده، اما او به طور مستقیم در حال ارائه راه‌حلی برای یک معما و معضل تاکتیکی است.
با عقب کشیدن مک‌آلیستر یا سوبوسلای، ویرتز و یک هافبک دیگر در موقعیت بالا باقی می‌مانند.
این یعنی ستاره آلمانی در فاز هجومی بسیار بالا قرار میگیرد، بنابراین ورود او به جریان بازی سخت می‌شود مگر اینکه لیورپول حریف را در نیمه خودش حبس کند.
خاکپو این مشکل را با عقب آمدن برای دریافت توپ حل می‌کند؛ چرا که باقی‌مانده خط دفاعی یا هافبک مشغول تعقیب ویرتز و خط هافبک لیورپول هستند. این کار به او اجازه می‌دهد فضا پیدا کند، بچرخد و الکساندر ایزاک را در موقعیت بازی قرار دهد.
این کاری است که مهاجم هلندی به طور مکرر انجام داده است. اگر لیورپول نتواند یک هافبک وسط پیدا کند، خاکپو عقب می‌کشد. اگر او در مرکز تحت فشار باشد، در کناره‌ها توپ را میگیرد، مدافعان را دریبل می‌زند و سانتر می‌کند (مانند بازی با بورنموث و گل ایزاک).
این اتفاق ممکن است مجوزی باشد برای اینکه ویرتس در نهایت فضای بیشتری پیدا کند. لیورپول واقعاً چاره‌ای ندارد جز اینکه امیدوار باشد بازیکنان بسیار گرانی که در تابستان ۲۰۲۵ امضا کرده‌اند جواب بدهند، زیرا تیم حول محور آن‌ها ساخته شده است.
مشکل ویرتز این است که اگرچه هنوز بازیکنی باکلاس است، اما به اندازه کافی اعتمادبه‌نفس ندارد و گاهی کم‌جرات به نظر می‌رسد. با فرم فعلی خاکپو، در نهایت تیم‌ها ممکن است به دنبال مهار مهاجم سابق پی‌اس‌وی ایندهوون باشند که این امر ویرتز را آزاد کرده یا به او اجازه می‌دهد توپ‌های بیشتری دریافت کند.
مسیر سخت هم‌افزایی در جمع قرمزها
خب، آن‌ها از اینجا به کجا می‌روند؟ این تحلیل، ارزیابی تیمی است که در حال حرکت به سمت فلسفه یک مدیر جدید است و در عین حال تلاش می‌کند به هم‌افزایی برسد؛ چرا که آن‌ها بازیکنان کلیدی زیادی را از دست داده‌اند و خریدهای جدید فصل قبل و تابستان گذشته باید جای پای خود را پیدا کنند.
بازی‌های فشرده‌ای وجود داشته که آن‌ها نتیجه‌ای گرفته‌اند که می‌توانست به گونه‌ای دیگر رقم بخورد (فولام، بورنموث، نیوکاسل یونایتد).
امتیازاتی که آن‌ها جمع کرده‌اند می‌تواند حیاتی باشد، زیرا ممکن است فقط به یک بازی بزرگ در آنفیلد نیاز باشد که در آن تیمی را پرس کنند تا به آن‌ها شوک و روحیه بدهد. میزبانی از منچسترسیتی پس از تنفس بازی‌های ملی باید این مسئله را روشن کند.
اما فصل برای لیورپول تا حد زیادی به این بستگی دارد که آن‌ها چگونه می‌توانند با سبک پرس ایرائولا سازگار شوند، آنچه را که او خارج از مالکیت توپ می‌خواهد، اجرا کنند و هر چند وقت یک‌بار می‌توانند آن را انجام دهند.
تاکنون نتایج متفاوت بوده و سازش و کوتاه‌آمدنی که سرمربی اسپانیایی مجبور به پذیرش آن شده، تا حد زیادی به یک بازیکن وابسته بوده است.
او از سوی هیئت‌مدیره و هواداران زمان دارد تا امور را درست کند، اما ممکن است مجبور شود کاری متفاوت از آنچه معمولاً انجام می‌دهد امتحان کند تا بهترین بهره را از تیم لیورپولی ببرد که شبیه به یک تیم معمولی تحت هدایت ایرائولا به نظر نمی‌رسد.
انتهای پیام/
