کتاب «ایران راه» نوشته مهرداد بذرپاش و جمعی از نویسندگان به زودی توسط انتشارات امیرکبیر منتشر و راهی بازار نشر می‌شود.
به گزارش خبرگزاری مهر، کتاب «ایران راه» نوشته مشترک مهرداد بذرپاش، سیدجواد سادات فریزنی، محمدحسین سروش و محمدمهدی دادایی به زودی توسط انتشارات امیرکبیر منتشر و راهی بازار نشر می‌شود.
این کتاب یک اثر تخصصی در حوزه صنعت حمل و نقل، لجستیک و ترانزیت است که با نگاهی، مسیرهای تجاری و شبکه‌های حمل و نقل اطراف ایران را مرور و بررسی می‌کند. از این جهت، کتاب مورد اشاره می‌تواند در شرایط فعلی که کشور، دفاع‌های مقدس اول، جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان را پشت سر گذاشته، به طراحی برنامه‌های جایگزین برای شکست دشمن استعمارگر ایران در جنگ اقتصادی و تجاری کمک کند.
بذرپاش و همکارانش در این کتاب چند کریدور تجارت را معرفی می‌کنند که مسیری برای انتقال انرژی، کالا، داده و خدمات بین کشورهای مختلف فراهم می‌کنند. به همین دلیل تاثیرات گسترده‌ای بر جنبه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دارند. پژوهشگران این کتاب می‌گویند با بهبود و توسعه کریدورهای ترانزیتی، کالاها سریع‌تر و با هزینه کمتر بین کشورها جا به جا می‌شوند و این امر باعث افزایش حجم تجارت خارجی و در نتیجه افزایش درآمدهای ناشی از صادرات کالا و خدمات می‌شود.
از طرف دیگر ایران با داشتن منابع عظیم نفت و گاز و دسترسی به خلیج فارس، می‌تواند به عنوان یک تامین کننده مهم انرژی برای کشورهای همسایه و دیگر مناطق جهان عمل کند. این مساله به کشورمان قدرت اقتصادی و نفوذ سیاسی زیادی می‌دهد و موقعیت جغرافیایی ایران هم این امکان را ایجاد می‌کند که به عنوان یک نقطه گذر و حلقه اتصال برای کریدورهای بین المللی عمل کند.
مطالب کتاب «ایران راه» در ۵ فصل تهیه و تدوین شده‌اند که از این قرارند: «از راه ابریشم تا تحولات معاصر»، «انقلاب اسلامی و دستاوردهای ژئوپلیتیک»، «مسیرهای تجارت جهانی»، «ابتکار ایران راه» و «ایران راه و آینده».
جان کلام مولفان کتاب پیش رو این است که ایران به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی منحصر به فردش در تقاطع سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا، ظرفیت بالایی برای ایفای نقش محوری در کریدورهای بین المللی دارد. عبارت و واژه «ایران راه» هم به عنوان یک ابتکار حمل و نقل و ترانزیت می‌تواند نمونه‌ای ملموس از کاربرد نظریه اتصال منطقه‌ای در سیاست گذاری حمل و نقل ایران باشد. ایران در چارچوب این نظریه می‌تواند از طریق سرمایه گذاری در چهار نوع اتصال یادشده به این اهداف دست پیدا کند: تبدیل شدن به مرکز ترانزیت منطقه‌ای، افزایش همکاری های نهادی، ایجاد همگرایی اقتصادی با هدف تامین مالی و توسعه دیپلماسی منطقه‌ای.
کتاب پیش رو برای معرفی و تشریح زوایای ابتکار «ایران راه» نوشته شده است؛ ابتکاری که مولفان اثر می‌گویند ایران در پرتو آن توانست به انسجامی همه جانبه در سیاستگذاری‌های ترانزیتی دست پیدا کند؛ طوری که نه تنها زیرمجموعه‌های مرتبط با ترانزیت، بلکه سایر نهادهای موازی نیز به سوی تصمیم سازی‌های هم راستا سوق پیدا کنند.
در قسمتی از کتاب «ایران راه» می‌خوانیم:
در اروپای شرقی و آسیا، حمل و نقل بین المللی مسافران و کالاها از طریق راه آهن تحت مقررات توافق نامه های بین‌المللی موسوم به «مشارکت های تحرک مهارتی» و «موافقت نامه ارتباطات بین المللی حمل و نقلی ریلی» انجام می‌شود.
کشورهای واقع در امتداد کریدور ترانس سیبری، ازجمله روسیه، قزاقستان و مغولستان، به دلایل تاریخی، زیرساخت‌های فنی مشترکی در شبکه ریلی خود به ارث برده‌اند و استانداردهای یکسانی در زمینه بهره برداری از قطارها و سیستم‌های کشش دارند. با این حال، توسعه سامانه‌های سیگنالینگ در مسیرهای اصلی با سرعت‌های متفاوتی در حال انجام است.
به عنوان مثال، مغولستان که پیش تر از فناوری سیگنالینگ مبتنی بر استاندارهای قدیمی روسیه استفاده می‌کرد، اکنون در حال جایگزینی آن با «سیستم مدیریت ترافیک ریلی اروپا»، سامانه مدیریت ترافیک ریلی اروپا است.
این کتاب به زودی با ۲۹۴ صفحه عرضه می‌شود.
