یک روزنامه عرب زبان نوشت که اعتراضات فرانسه ناشی از بحران هویت و ابهام در آینده‌ای روشن است و به همین علت اقشار مختلف جامعه این کشور را درنوردیده است.
به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه رأی الیوم درمطلبی با اشاره به اعتراضات گسترده در فرانسه و سرکوب اعتراضات توسط دولت این کشور نوشت که خطرناک‌ترین بحران‌هایی که کشورهای مختلف جهان ممکن است در تاریخ معاصر با آن مواجه شوند، بحران‌های مربوط به کسری بودجه یا مسایل اقتصادی و اجتماعی نیستند، بلکه بحران‌هایی هستند که به ماهیت و هویت نسل‌های جدید مربوط می‌شود.
از این منظر، اعتراضاتی که فرانسه طی هفته‌های اخیر شاهد آن بوده، چیزی فراتر از یک موج خشم دانش آموزی یا اعتراضات اجتماعی به گرانی هزینه‌های زندگی به نظر می‌رسد. این اعتراضات پنجره‌ای رو به بحرانی عمیق‌تر می‌گشاید که به ماهیت رابطه میان قدرت و جوانان، و توان حاکمیت فرانسه در بازآفرینی توافقات اجتماعی شهروندان بر اساس وعده‌های آزادی، برابری و تساوی فرصت‌ها بازمی گردد.
طی هفته‌های اخیر دانش‌آموزان و دانشجویان در اعتراض به کمبود معلم، وخامت شرایط تحصیلی و ازدحام کلاس‌ها به خیابان‌ها ریختند و در ادامه دایره این تحرکات گسترده‌تر شده و با مطالبات صنفی و اجتماعی مربوط به دستمزدها، قیمت‌ها و خدمات عمومی تلاقی کرد. به این ترتیب اعتراضات فرانسه از مرزهای نهاد آموزشی فراتر رفته و نشان دهنده این ابهام اساسی است که دولت این کشور چه آینده‌ای برای فرزندان خود در نظر گرفته است؟
اعتراضات نسل جدید در فرانسه
نسل جدید در فرانسه از تحولات اقتصادی که جوامع اروپایی شاهد آن است، دور نیستند. افزایش هزینه‌های زندگی، نگرانی درباره فرصت‌های شغلی و دشواری استقلال مالی برای برخی از جوانان، همگی عواملی هستند که گذار از روی نیمکت‌های درس به زندگی حرفه‌ای را بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی می‌کنند که خیلی‌ها انتظار دارند.
در چنین شرایطی، پرسش دیگر به کسب مدرک یا شغل محدود نمی‌شود، بلکه به توانایی ساختن یک زندگی باثبات، تأمین مسکن، تشکیل خانواده امتداد می‌یابد. شکاف عمیق میان وعده‌های دولت و واقعیت زندگی روزمره، دقیقاً در همین نکته نهفته است.
مکرون در حساس‌ترین لحظات عمر سیاسی خود
این اعتراضات در مرحله حساسی از ریاست‌جمهوری امانوئل ماکرون رئیس جمهور فرانسه رخ می‌دهد که در سال ۲۰۱۷ با گفتمانی مبتنی بر دعوت به نوسازی حیات سیاسی فرانسه و عبور از دودستگی‌های سنتی به قدرت رسید، اما نتوانست با گذشت ۸ سال وعده های خود را محقق کند.
با این حال، مشکلات فرانسه تنها به شخص رئیس‌جمهور مربوط نمی‌شود. فرانسه با چالش‌های ساختاری مربوط به هزینه خدمات عمومی، بار مالی دولت، تحولات بازار کار و شکاف میان مناطق و اقشار اجتماعی مواجه است. این‌ها مسائلی هستند که نمی‌توان با شعارهای سیاسی یا اقدامات فوریِ جدا از یک چشم‌انداز بلندمدت، آن‌ها را حل‌وفصل کرد.
با گسترش اعتراضات، برخی شهرهای فرانسه شاهد درگیری، اعمال تخریب و حملات به املاک عمومی و خصوصی بودند و بازداشت‌ها و مصدومیت‌هایی نیز به ثبت رسید. گرچه دولت فرانسه مخالفت خود را با خشونت معترضان اعلام کرده است، اما این مخالفت، نباید به بهانه‌ای برای نادیده گرفتن مطالبات معترضان تبدیل شود.
رسیدگی به بحران‌های اجتماعی فراتر از استقرار نیروهای امنیتی یا ابراز همدردی با معترضان خشمگین است. بلکه به آمادگی برای بازنگری در سیاست‌ها و اذعان به این واقعیت است که پرداختن به ریشه‌های نارضایتی، هزینه‌ای به مراتب کمتر برای دولت و جامعه دارد تا مقابله با پیامدهای آن پس از تشدید بحران.
