دانش و فناوری

اسرار شرکت‌ها به کالای میلیارددلاری تبدیل شد؛ هوش مصنوعی چه اطلاعاتی می‌خرد؟

شرکت‌های فعال در حوزه هوش مصنوعی برای آموزش و توسعه مدل‌های پیشرفته خود، به سراغ منبعی تازه از داده‌ها رفته‌اند: اسناد داخلی، ایمیل‌ها، مکاتبات و سوابق کاری شرکت‌ها. بررسی‌های یک روزنامه‌نگار آمریکایی نشان می‌دهد دلالان داده در بازاری چند میلیارد دلاری، این اطلاعات را به آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی عرضه می‌کنند؛ تجارتی که بخش زیادی از آن دور از چشم عموم جریان دارد.

استیون لوی، روزنامه‌نگار و دستیار سردبیر مجله وایرد (Wired)، در مقاله‌ای از پیشنهادهای تازه‌ای پرده برداشته که از سوی دلالان داده دریافت کرده است. به گفته او، یکی از این واسطه‌ها مدعی شده آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی مانند آنتروپیک (Anthropic) و OpenAI به شرکت‌های رسانه‌ای، از جمله وایرد، مبالغی بین ۳۵۰ هزار تا ۱.۸ میلیون دلار به‌صورت پرداخت یک‌باره پیشنهاد می‌کنند.

این مبالغ در ازای دسترسی به نسخه‌ای از سوابق کاری قدیمی شرکت‌ها پرداخت می‌شود؛ مجموعه‌ای از اطلاعات شامل اسناد داخلی، ایمیل‌ها، مکاتبات، درخواست‌های پشتیبانی فنی و دیگر فایل‌هایی که روند فعالیت روزمره سازمان‌ها را ثبت می‌کنند. هدف از خرید این اطلاعات، استفاده از آن‌ها برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی و ارتقای توانایی این سیستم‌ها عنوان شده است.

لوی همچنین به پیام دیگری از یک دلال داده اشاره می‌کند که مدعی شده آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی بیش از ۴۵ میلیارد دلار برای خرید داده از شرکت‌ها هزینه می‌کنند تا مدل‌های پیشرفته‌تری بسازند.

او می‌گوید با وجود آگاهی از خرید داده‌های تخصصی توسط شرکت‌های هوش مصنوعی، ابعاد این تجارت تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته بود. بااین‌حال، بررسی‌های بیشتر نشان داده است که بازار خرید سوابق کاری سازمان‌ها بسیار گسترده‌تر از تصور اولیه اوست.

به گفته افرادی که در این حوزه فعالیت می‌کنند، گسترش این تجارت می‌تواند پیامدهایی برای کارکنان و جامعه داشته باشد؛ پیامدهایی که از نظر گستردگی احتمالی، با تأثیر توسعه مراکز داده هوش مصنوعی قابل مقایسه است.

 

 

رقابت برای دستیابی به اطلاعات ارزشمندتر

لوی معتقد است شرکت‌های هوش مصنوعی بی‌سروصدا در حال خرید سوابق کاری مؤسسات بزرگ هستند و تقاضا برای دستیابی به این اطلاعات همچنان افزایش می‌یابد.

او در همین زمینه به پیشنهاد شرکت هندشیک (Handshake) اشاره می‌کند که به یکی از نویسندگان آزاد همکار مجله، برای دسترسی به آثار و سوابق کاری مرتبط با یک گزارش خبری، هزار دلار پیشنهاد داده بود؛ پیشنهادی که نویسنده آن را نپذیرفت.

به نوشته لوی، هدف آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی صرفاً جمع‌آوری حجم بیشتری از اطلاعات نیست، بلکه آن‌ها می‌خواهند مدل‌هایی آموزش دهند که شیوه مدیریت دانش تخصصی و انجام فعالیت‌های حرفه‌ای در دنیای واقعی را درک کنند.

روزنامه‌نگاری یکی از حوزه‌های مورد توجه این شرکت‌هاست. علاوه بر آن، مقالات پژوهشی و محتوای آموزشی مورد استفاده دانشجویان تحصیلات تکمیلی نیز در فهرست داده‌های مورد تقاضا قرار دارند.

لوی این روند را به نوعی «تب طلای مدرن» تشبیه می‌کند؛ بازاری که در آن سوابق و تجربیات حرفه‌ای سازمان‌ها به منابعی ارزشمند برای توسعه نسل بعدی هوش مصنوعی تبدیل شده‌اند.

منبع ایتنا
آگهی
دکمه بازگشت به بالا