دانش و فناوری

اختلال مایکروسافت یک حقیقت نگران‌کننده را آشکار کرد؛ جهان چقدر به یک شرکت وابسته است؟

اختلال گسترده در سرویس‌های مایکروسافت بار دیگر بحث درباره میزان ایمنی اتکای جهانی به خدمات ابری را مطرح کرده است. این حادثه نشان داد که یک مشکل فنی در زیرساخت یک شرکت می‌تواند بر سازمان‌ها، کسب‌وکارها و کاربران در کشورهای مختلف اثر بگذارد و بخش‌هایی از فعالیت‌های روزمره را که بیش از گذشته به پلتفرم‌های دیجیتال وابسته شده‌اند، مختل کند.

این نگرانی‌ها در شرایطی مطرح می‌شوند که رایانش ابری به یکی از پایه‌های اصلی اقتصاد دیجیتال تبدیل شده است. سازمان‌ها برای ذخیره‌سازی اطلاعات، اجرای نرم‌افزارها، برقراری ارتباطات و برگزاری جلسات به خدمات شرکت‌های بزرگ فناوری وابسته‌اند. به همین دلیل، پایداری این خدمات دیگر صرفاً یک مسئله فنی نیست و با امنیت اقتصادی و تداوم فعالیت کسب‌وکارها نیز ارتباط مستقیم دارد.
 

اختلال مایکروسافت چه چیزی را آشکار کرد؟

اختلال سرویس‌های مایکروسافت در نوامبر امسال، پس از بروز مشکلاتی در دسترسی کاربران به مجموعه Microsoft 365 و ابزارهایی مانند Outlook، Teams و Copilot، بار دیگر میزان وابستگی متقابل میان برنامه‌ها و زیرساخت‌های دیجیتال را به نمایش گذاشت.

این اختلال شرکت‌ها و سازمان‌هایی را نیز تحت تأثیر قرار داد که برای مدیریت ایمیل‌ها، برگزاری جلسات، اشتراک‌گذاری فایل‌ها و سامان‌دهی فعالیت‌های روزانه خود از این ابزارها استفاده می‌کنند.

یکی از نکات مهم این حادثه آن بود که پیامدهای اختلالات دیجیتال همیشه به معنای از دست رفتن اطلاعات نیست. گاهی داده‌ها همچنان در دسترس هستند، اما کاربران به دلیل قطعی سرویس یا اختلال در برنامه‌های مرتبط، نمی‌توانند به آن‌ها دسترسی پیدا کنند یا از آن‌ها استفاده کنند.

این اتفاق نشان می‌دهد زیرساخت‌های دیجیتال، با وجود پیشرفت‌های گسترده، همچنان در برابر نقص‌های نرم‌افزاری، مشکلات شبکه و فشارهای عملیاتی آسیب‌پذیرند؛ حتی اگر ارائه‌دهنده خدمات، یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های فناوری جهان باشد.
 

خطر وابستگی به یک ارائه‌دهنده خدمات ابری

یکی از مهم‌ترین نقاط ضعف زیرساخت‌های دیجیتال، وابستگی سازمان‌ها به یک ارائه‌دهنده واحد برای اجرای چندین سرویس مختلف است. هنگامی که زیرساخت آن شرکت با اختلال گسترده مواجه می‌شود، چندین برنامه و خدمت ممکن است به‌طور هم‌زمان از کار بیفتند؛ به‌ویژه زمانی که همه آن‌ها از اجزای فنی مشترکی استفاده می‌کنند.

برای مثال، شرکتی که تمام فعالیت‌های دیجیتال خود را روی یک پلتفرم ابری متمرکز کرده است، ممکن است هم‌زمان دسترسی به فایل‌های کاری، سامانه‌های ارتباطی و ابزارهای مدیریت کارکنان را از دست بدهد. سازمانی دیگر نیز ممکن است در اجرای نرم‌افزارهای داخلی خود با مشکل مواجه شود.

این وابستگی در بخش‌های حساس پیامدهای جدی‌تری دارد. در حوزه سلامت، اختلال سامانه‌های دیجیتال می‌تواند دسترسی به نوبت‌های پزشکی و پرونده‌های الکترونیکی بیماران را دشوار کند. مؤسسات مالی نیز ممکن است، بسته به نوع زیرساخت و میزان وابستگی خود به ارائه‌دهنده خدمات، با تأخیر در برخی عملیات و خدمات روبه‌رو شوند.
 

راهکار چندابری چیست؟

متخصصان فناوری برای کاهش خطر وابستگی به یک شرکت، استفاده از راهبرد «چندابری» (Multi-Cloud) را پیشنهاد می‌کنند. در این روش، سازمان‌ها برنامه‌ها و داده‌های خود را میان چند ارائه‌دهنده خدمات ابری توزیع می‌کنند و در کنار آن، نسخه‌های پشتیبان مستقل و برنامه‌های جایگزین برای ادامه فعالیت سرویس‌های ضروری در نظر می‌گیرند.

برای نمونه، یک سازمان می‌تواند بخشی از برنامه‌های خود را روی زیرساخت ابری Azure مایکروسافت اجرا کند و در عین حال، برای میزبانی سامانه‌های پشتیبان یا برخی خدمات دیگر از یک ارائه‌دهنده متفاوت کمک بگیرد. به این ترتیب، اختلال در یک پلتفرم لزوماً به توقف تمام فعالیت‌های دیجیتال سازمان منجر نمی‌شود.

البته اجرای این راهکار نیز بدون دشواری نیست. مدیریت هم‌زمان چند زیرساخت ابری به سرمایه‌گذاری بیشتر، نیروی متخصص و برنامه‌ریزی فنی نیاز دارد. سازمان‌ها همچنین باید از سازگاری سامانه‌های مختلف و امنیت انتقال و نگهداری اطلاعات میان آن‌ها اطمینان حاصل کنند.
 

حاکمیت دیجیتال؛ تلاش برای کاهش وابستگی خارجی

اختلالات اخیر توجه‌ها را بار دیگر به مفهوم «حاکمیت دیجیتال» جلب کرده است. این رویکرد دولت‌ها را به توسعه مراکز داده داخلی و تقویت توانایی خود در ذخیره‌سازی اطلاعات و مدیریت خدمات دیجیتال تشویق می‌کند.

هدف از این سیاست، کاهش وابستگی کامل به شرکت‌های خارجی، به‌ویژه در بخش‌های حساس و راهبردی است؛ هرچند استفاده از ظرفیت و مزایای رایانش ابری جهانی همچنان اهمیت دارد.
 

آینده خدمات ابری؛ ضرورت ایجاد زیرساخت‌های مقاوم‌تر

قطعی‌های فنی به معنای بی‌فایده بودن خدمات ابری نیستند، اما نشان می‌دهند سازمان‌ها برای استفاده مطمئن از این فناوری به برنامه‌های مشخصی برای مدیریت ریسک و تداوم فعالیت نیاز دارند.

با گسترش هوش مصنوعی و افزایش استفاده از رایانش ابری، تنوع‌بخشی به زیرساخت‌های دیجیتال و ایجاد سامانه‌های پشتیبان اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.

هدف، کنار گذاشتن خدمات ابری نیست؛ بلکه باید اکوسیستمی دیجیتال ایجاد شود که در آن، اختلال یک ارائه‌دهنده خدمات نتواند فعالیت کسب‌وکارها و سازمان‌ها را در مقیاسی گسترده متوقف کند.

منبع ایتنا
آگهی
دکمه بازگشت به بالا