شهریار نه تنها غزلسرایِ عاطفه، که نمادِ پیوندِ جان و ایمان بود

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی به مناسبت روز ملی شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد شهریار گفت: شعر فارسی، عصارهٔ رنج و لذت، حکمت و اخلاق، عرفان و معنویت و تبلور «داد» در برابر «بیداد» است.

شهریار نه تنها غزلسرایِ عاطفه، که نمادِ پیوندِ جان و ایمان بود

متن پیام سیدعباس صالحی به شرح زیر است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

«به نام خداوند جان و خرد»

زبان، مظهر همبستگی و تحکیم مبانی ملی است و پاسداشت آن، نه انتخاب، که یک ضرورت است و در این میان، زبان فارسی نه تنها محور وحدت که تجلیگاه تربیت و اخلاق، آیین و اسطوره و دیگر بنیادهای هویت ملی است.

شعر فارسی، عصارهٔ رنج و لذت، حکمت و اخلاق، عرفان و معنویت و تبلور «داد» در برابر «بیداد» است. این سپهر ادب، در طول قرن‌ها، در برابر تندبادهای حوادث ایستاده و مرزهای جغرافیایی را درنوردیده است. اما شعر فارسی در سال ۱۴۰۵ خورشیدی، معنا و جلوه‌ای مضاعف یافته است. اگر در گذشته، شعر فارسی صلازنانِ حقایق ازلی و ابدی بود، امروز در آستانهٔ فصلی نو از تاریخ سیاسی و حماسی کشور، شعر به سلاحی برای تبیینِ «پیروزی‌های شکوهمند» بدل شده است.

در ایامی که غبار فتنه‌های استکباری، سایه بر منطقه افکنده بود، «جنگ تحمیلی دوم و سوم» به نقطهٔ عطفی در تاریخ معاصر ما بدل گشت. این حماسه، که نشان‌دهندهٔ پیوند ناگسستنی «ایمان»، «تدبیر» و «قدرت» ایرانی است، در حافظهٔ تاریخی ملت ما ثبت شد. همان‌گونه که شاعران بزرگ ما در دوران دفاع مقدس، دفتر و دیوان خود را با سروده‌های ایثار و شهادت آذین بستند، امروز نیز شاعرانِ زمان‌شناسِ ما در آینهٔ تمام‌نمای این دفاع ملی، روایتگرِ شکستِ هیمنهٔ استکبار جهانی و طلوعِ دوبارهٔ عزتِ اسلامی گشته‌اند.

در این میان، یادکردِ «شهریارِ سخن»، استاد محمدحسین بهجت تبریزی، بیش از هر زمان دیگری الهام‌بخش است. شهریار، نه تنها غزلسرایِ عاطفه، که نمادِ پیوندِ جان و ایمان بود. او که در سال‌های پایانی عمرِ پربرکت خویش، عظمتِ روحِ فداکاریِ مردمان ایران را ستود، امروز چراغِ راهِ شاعرانی است که با زبانِ هنر، پیروزی‌های بزرگِ ایرانِ مقتدر را روایت می‌کنند.

با گرامیداشت بیست و هفتم شهریور، روز ملی شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد شهریار، این روز را به اصحاب فرهنگ و ادب تبریک می‌گویم. پیرو تأکیدات مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) مبنی بر صیانت از این زبان شیرین، یادآور می‌شوم که ما امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمندِ قریحه‌ای هستیم که بتواند «اقتدارِ ملی» را در قالبِ مضامین بکر و واژه‌هایی فاخر به نسل‌های آینده منتقل کند.

اکنون این موهبت الهی را که ضامنِ استقلالِ فرهنگی و بازتاب‌دهندهٔ پیروزی‌هایِ بزرگِ ما بر استکبار جهانی است، بیش از پیش پاس بداریم و در رونق و محافظت از این گوهرِ کم‌نظیر، از هیچ کوششی دریغ نورزیم.

توفیق روزافزون خادمان فرهنگ و هنر این سرزمین را در پرتو عنایات حضرت ولی‌عصر (عج) از درگاه ایزد منان مسئلت دارم.