صورت‌های زخمی از آتش جنگ

به گزارش سلامت نیوز به نقل از همشهری،   ۱۳ آبان امسال جای خالی دانش‌آموزان شهید میناب بیش از همیشه احساس می‌شود اما فاجعه مدرسه شجره‌طیبه تنها به شهادت این کودکان ختم نمی‌شود. زندگی ۳۲‌دانش‌آموز هم با سوختگی‌های به‌جامانده از 9‌اسفند1404 وارد مسیری دشوار و طولانی شده است.

این کودکان تنها قربانیان سوختگی نیستند؛ حدود ۴۰ درصد قربانیان این عارضه در کشور زیر ۱۸ سال و در سن تحصیل هستند و به‌گفته علیرضا جلالی، مدیرعامل انجمن ققنوس حادثه میناب به‌دلیل شرایط جنگی و ابعاد گسترده آن توجه عمومی را به‌خود جلب کرد اما سوختگی کودکان و نوجوانان مسئله‌ای محدود به حوادث جنگی نیست و حدود ۴۰‌درصد موارد سوختگی در کشور در افراد زیر ۱۸ سال اتفاق می‌افتد.

زخم‌هایی که تمام نمی‌شوند

به‌گفته جلالی در جنگ ۱۲روزه در خرداد۱۴۰۴ تعدادی از کودکان در جریان حملات دچار سوختگی شدند و برخی از آنها پس از تحمل جراحات ناشی از سوختگی جان خود را از دست دادند. ازجمله رایان رسولی که به همراه پدر و مادرش در بیمارستان شهید مطهری جان باخت. از این خانواده تنها فرزند 4 ساله‌شان، کیان، با عوارض شدید سوختگی زنده ماند. او در ادامه بیان کرد: در جنگ 40روزه و حمله به مدرسه شجره طیبه هم ۳۲ دانش‌آموز دیگر دچار سوختگی شدند. درمان این افراد پس‌از حادثه آغاز شده اما سوختگی ازجمله آسیب‌هایی است که درمان آن بسیار دشوار و طولانی است. این عارضه هم پیامدهای جسمی دارد، هم روانی و هم اجتماعی. گاهی درمان بیمار سال‌ها ادامه پیدا می‌کند و حتی ممکن است تا پایان عمر به مراقبت و مداخلات درمانی نیاز داشته باشد.

آثار روانی سوختگی

جلالی به گزارش‌ تیم‌های روانشناسی اعزامی به میناب هم اشاره کرد و گفت: آثار روانی حادثه فقط به ۱۲ کودک دچار سوختگی شدید محدود نیست و بخش بزرگی از مردم این شهر با ترومای ناشی از حادثه مواجه شده‌اند. با این حال، باید توجه ویژه‌ای به کودکانی داشته باشیم که علاوه بر آسیب روانی ناشی از حادثه، با پیامدهای اجتماعی تغییر چهره و ظاهر خود نیز روبه‌رو هستند.

32دانش‌آموز در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب دچار سوختگی شدند که 12نفر آنها سوختگی شدید دارند. 

بیمارستان سوختگی شیراز، دانشگاه علوم پزشکی شیراز و دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان در روند درمان کودکان و بزرگسالان آسیب‌دیده میناب مشارکت دارند.
برخی از جراحی‌های ترمیمی این کودکان به‌دلیل قرار داشتن در سن رشد، باید تا رسیدن به سن بالاتر به تعویق بیفتد.

پیگیری خدمات درمانی و روانی ادامه دارد

مدیرعامل انجمن ققنوس درباره روند درمان کودکان میناب بیان کرد: بسیاری از جراحی‌های ترمیمی و زیبایی این کودکان به‌دلیل قرارداشتن در سن رشد باید تا حدود ۱۴ یا ۱۵ سالگی به تعویق بیفتد. برخی از این مداخلات به لیزر نیاز دارد که حتی در استان‌های برخوردار هم دسترسی به آنها آسان نیست. پس از آن نیز بیمار به کاردرمانی و فیزیوتراپی نیاز دارد. اینها مجموعه‌ای از خدمات تخصصی است که باید برای بازتوانی کامل بیماران فراهم شود. انجمن ققنوس آماده است با همکاری دانشگاه علوم پزشکی شیراز، زمینه دسترسی دانش‌آموزان آسیب‌دیده میناب به این خدمات را فراهم کند. جلالی درباره پیگیری انجمن از وضعیت روحی و درمانی کودکان میناب هم عنوان کرد:‌ گروه‌هایی از متخصصان روانشناسی در حال ارائه خدمات به کودکان آسیب‌دیده هستند و انجمن نیز با این گروه‌ها در ارتباط است.