یک فوق تخصص شبکیه، از «متانول» به عنوان سم مهلک برای بافت عصبی چشم نام برد.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر، محمدرضا مهرابی بهار، با نگاهی به بستر تاریخی تحولات اجتماعی اروپا در قرن ۱۷ میلادی و تاریخچه مصرف الکل به عنوان نوشیدنی، گفت: تا پیش از آن دوران، مصرف نوشیدنی‌های الکلی در اروپا رایج بود. اما با ورود قهوه به این جوامع، الگوی تعاملات تغییر کرد. قهوه به جای الکل، به عنوان نوشیدنی در محیط‌های اجتماعی مورد استفاده قرار گرفت که نتیجه آن افزایش هوشیاری، تفکر خلاقانه و در نهایت وقوع انقلاب فرهنگی و علمی در آن جوامع بود. این درس تاریخی نشان می‌دهد که انتخاب‌های سبک زندگی، مستقیماً بر کیفیت تفکر و پیشرفت یک جامعه تأثیرگذار است.
متانول؛ سم مهلک برای بافت عصبی چشم
این فوق تخصص شبکیه با تفکیک سطوح پیشگیری، در مورد خطر اصلی که جامعه به ویژه قشر نوجوان و جوان را تهدید می‌کند، افزود: در جوامع مختلف، به ویژه مناطقی که مصرف نوشیدنی‌های الکلی ممنوع است، حضور سودجویان و عرضه مشروبات دست‌ساز حاوی متانول (استفاده در موارد صنعتی) یک فاجعه بالقوه است. تشخیص متانول از اتانول در محیط‌های غیرآزمایشگاهی تقریباً غیرممکن است.
به گفته وی، متانول پس از ورود به بدن، به سرعت بر سیستم عصبی و به طور خاص عصب بینایی اثر می‌گذارد: «وقتی متانول وارد بافت عصبی می‌شود، دقیقاً مانند آتش‌سوزی در یک مزرعه است. هرچه زودتر برای مهار آن اقدام کنیم، شانس نجات بینایی بیشتر است. شایع‌ترین علامت اولیه مسمومیت با متانول، برفکی دیدن یا تاری دید ناگهانی است. فردی که پس از مصرف الکل دچار سردرد غیرعادی، منگی یا اختلال بینایی می‌شود، نباید لحظه‌ای در مراجعه به اورژانس بیمارستان تردید کند.
وابستگی مادام‌العمر؛ عاقبت مصرف الکل
مهرابی بهار، با بیان اینکه برخی از مسمومیت‌ها حتی با درمان‌های پیشرفته منجر به نابینایی یا کم‌بینایی شدید می‌شود، تصریح کرد: بسیاری از کسانی که از فاز حاد مسمومیت و خطر مرگ جان سالم به در می‌برند، با عوارض دائمی بینایی مواجه می‌شوند. این افراد در واقع توانایی‌های مستقل خود را از دست می‌دهند و تا آخر عمر وابسته به مراقبت‌های دیگران خواهند بود.
وی، علاوه بر مسمومیت‌های حاد، به اثرات مخرب مصرف مزمن الکل اشاره کرده و افزود: مصرف طولانی‌مدت الکل با تغییر در متابولیسم ویتامین‌ها و آسیب به عصب بینایی، می‌تواند منجر به بیماری «نوروپاتی» شود. این یعنی حتی بدون مسمومیت ناگهانی، سیستم بینایی فرد به آرامی در مسیر تحلیل و تخریب قرار می‌گیرد.
