این مطالعه به سرپرستی پژوهشگران مؤسسه روان‌شناسی دانشگاه یوهانس گوتنبرگ آلمان انجام شده و نتایج آن در مجله علمی Scientific Reports منتشر شده است. محققان در این پژوهش، هفت مدل زبانی بزرگ را با ۷۰ شرکت‌کننده انسانی مقایسه کردند و برای ارزیابی ویژگی‌های شخصیتی آن‌ها از پرسشنامه‌های روان‌شناختی بهره گرفتند.
نتایج نشان داد مدل‌های زبانی تلاش می‌کنند ویژگی‌های شخصیتی نسبتاً پایداری از خود نشان دهند. این مدل‌ها در مقایسه با شرکت‌کنندگان انسانی، وظیفه‌شناس‌تر و از نظر عاطفی باثبات‌تر ارزیابی شدند.
برتری انسان در تشخیص متن‌های هوش مصنوعی
یکی از یافته‌های مهم پژوهش به توانایی تشخیص نویسنده متن مربوط می‌شود. شرکت‌کنندگان انسانی توانستند متن‌های نوشته‌شده به‌دست انسان و متن‌های تولیدشده با هوش مصنوعی را با دقت ۸۳ درصد از یکدیگر تفکیک کنند؛ در حالی که دقت چت‌بات‌ها در این زمینه ۶۷ درصد بود.
پژوهشگران همچنین تفاوت‌هایی میان سبک نوشتاری انسان‌ها و مدل‌های هوش مصنوعی شناسایی کردند. طول بیشتر متن و استفاده از زبانی استادانه و فنی، از ویژگی‌های برجسته نوشته‌های تولیدشده با هوش مصنوعی بود. در مقابل، نوشته‌های انسانی بیشتر بر احساسات، روابط میان افراد و موضوعات سرگرم‌کننده تمرکز داشتند.
محققان در عین حال درباره اتکای کامل به هوش مصنوعی، به‌ویژه در حوزه‌های حساس، هشدار دادند. به گفته آن‌ها، مدل‌های هوش مصنوعی ممکن است سوگیری‌ها و پیش‌داوری‌های موجود در داده‌های انسانی مورد استفاده برای آموزش خود را نیز بازتولید کنند؛ موضوعی که ضرورت ارزیابی دقیق خروجی این ابزارها را نشان می‌دهد.
