به گزارش ایتنا، درآمد بخش شبکه این شرکت در سه‌ماهه دوم امسال از ۱۷.۵ میلیارد دلار فراتر رفت، در حالی که کل درآمد سیسکو در همان دوره، با احتساب همه محصولاتش، ۱۷.۳ میلیارد دلار بود.
ریشه این جهش به سال ۲۰۱۹ برمی‌گردد، زمانی که جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، شرکت ملانوکس را به قیمت ۶.۹ میلیارد دلار خرید. آن زمان ملانوکس بیشتر با کارت‌های شبکه ConnectX و سوییچ‌های اینفینی‌باند(فناوری شبکه پرسرعت ویژه ابررایانه‌ها و مراکز داده) شناخته می‌شد و در بازار سوییچ اترنت جایگاه مهمی نداشت. اینفینی‌باند هم به‌جز خوشه‌های محاسبات سنگین، ابررایانه‌ها و یک استقرار بزرگ در مایکروسافت، در مراکز داده ابرمقیاس کاربرد گسترده‌ای نداشت.
این خرید انویدیا را از یک تولیدکننده جی‌پی‌یو به «سازنده سیستم» تبدیل کرد. مشتریان مراکز داده به‌دنبال خوشه‌های یکپارچه بودند و نه صرفاً کارت گرافیک یا سرور، و ملانوکس حلقه گمشده‌ی ارتباط میان این سیستم‌ها را فراهم می‌کرد.
طراحی مشترک سخت‌افزار و شبکه
سامه بوجلبن، تحلیلگر گروه دل‌اورو، یکپارچگی محاسبات و شبکه را کلید موفقیت انویدیا می‌داند. به گفته او، مشتریان معماری یکپارچه و بهینه‌شده برای بارهای کاری هوش مصنوعی را انتخاب می‌کنند، چون استقرار را ساده‌تر می‌کند و زمان رسیدن به بازار را کاهش می‌دهد.
بن میبی، مدیر ارشد فناوری شرکت ریکرژن که از پیشگامان کاربرد هوش مصنوعی در کشف دارو است، هم تجربه مشابهی دارد. داده‌های این شرکت، که عمدتاً تصاویر زیستی‌اند، اکنون از ۵۰ پتابایت فراتر رفته است. نخستین خوشه آن با کارت‌های گرافیک گیمینگ و شبکه اترنت ساخته شد و به محدودیت‌های شبکه‌های متعارف رسید. برای خوشه دوم، شامل حدود ۳۰۰ شتاب‌دهنده A100، ریکرژن به سوییچ‌های Quantum InfiniBand و کارت‌های ConnectX انویدیا روی آورد.
خرید محاسبات و شبکه از یک تامین‌کننده، بهینه‌سازی و عیب‌یابی را بسیار ساده کرد؛ سطحی از یکپارچگی که پیش‌تر فقط سازندگان تخصصی ابررایانه مانند کری و اتوس ارائه می‌کردند.
دو جهش بزرگ درآمدی
درآمد شبکه انویدیا پس از خرید ملانوکس به‌طور پیوسته رشد کرده و دو بار جهش ناگهانی داشته است. نخستین جهش در سال ۲۰۲۳ و پس از عرضه ChatGPT و آغاز رقابت هوش مصنوعی رخ داد. جهش دوم در فاصله ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ و با عرضه گسترده نسل بلک‌ول اتفاق افتاد.
به گفته بوجلبن، هر دو نقطه عطف با رشد سوییچ‌های NVLink و پذیرش فزاینده سوییچ‌های Spectrum-X اترنت در شبکه‌های پشتی خوشه‌های هوش مصنوعی همزمان بود. ابررایانه کلاسوس ایلان ماسک و سایت میلیون‌جی‌پی‌یویی «پرومتئوس» متا در ایالت اوهایو از نمونه‌های استفاده از این سوییچ‌ها هستند.
بنا به نوشته دی‌رجیستر، موفقیت Spectrum-X دو دلیل دارد. نخست اینکه انویدیا با ترکیب سوییچ، سوپرنیک و بهینه‌سازی‌های نرم‌افزاری، بسیاری از مزیت‌های اینفینی‌باند را به اترنت آورده و در عین حال از تعداد پورت بیشتر و سازگاری گسترده‌تر آن بهره می‌برد. در خوشه‌های بسیار بزرگ، اترنت چون تجهیزات کمتری لازم دارد اغلب مقرون‌به‌صرفه‌تر است. دوم اینکه رقبایی مانند برودکام، سیسکو و ای‌ام‌دی هم به کارایی مشابهی دست یافته‌اند، پس مزیت اصلی انویدیا همان یکپارچگی محاسبات و شبکه است.
مرز بعدی: NVLink Fusion
با عرضه GB200 NVL72، سوییچ‌های NVSwitch از داخل یک سرور خارج و به دستگاه‌های مستقل تبدیل شدند. برای هر رک NVL72، انویدیا ۹ سینی NVSwitch هم می‌فروشد تا ۷۲ جی‌پی‌یوی رک مانند یک جی‌پی‌یوی عظیم عمل کنند. به برآورد دل‌اورو، NVSwitch اکنون حدود یک‌سوم درآمد شبکه انویدیا را تشکیل می‌دهد، در حالی که کمتر از دو سال پیش تقریباً صفر بود.
انویدیا اکنون با برنامه NVLink Fusion فناوری اتصال خود را به شرکت‌های دیگر هم واگذار می‌کند. مارول، کوالکام، آرم، فوجیتسو، مدیاتک و d-Matrix برای ساخت پردازنده‌های مبتنی بر آن اعلام آمادگی کرده‌اند. چون این تراشه‌ها برای ارتباط با یکدیگر باز هم به NVSwitch نیاز دارند و انویدیا هنوز آن را مجوزدهی نکرده، این روند فروش سوییچ‌های این شرکت را حتی در خوشه‌های فاقد جی‌پی‌یوی انویدیا افزایش می‌دهد. انویدیا همچنین به‌دنبال حوزه‌های نوظهوری مانند شبکه‌های «scale-in» برای هوش مصنوعی عامل‌محور و فناوری CPO (اپتیک هم‌بسته) برای رفع محدودیت پهنای باند و مصرف انرژی است.
