اپل قابلیت جدیدی را به دوربین آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۸ پرومکس اضافه کرده که به تشخیص اصالت عکس کمک میکند. این قابلیت که Apple Reference Image نام دارد، در صورت فعالسازی، هنگام ثبت عکس نسخهای رمزنگاریشده و محافظتشده از تصویر ایجاد میکند.
اپل میگوید این سیستم برای اثبات این موضوع طراحی شده که تصویر توسط حسگر دوربین آیفون ثبت شده و دستکاری یا توسط هوش مصنوعی تولید نشده است. هنگامی که Reference Image فعال باشد، حسگر دوربین در یک حالت عملیاتی اختصاصی راهاندازی مجدد میشود. سپس بلافاصله پس از ثبت تصویر، دادههای پیکسلی را امضا میکند؛ یعنی پیش از آنکه عکس مراحل معمول پردازش نرمافزاری را پشت سر بگذارد.
Apple Reference Image از طریق حسگر دوربین اصلی در سری آیفون ۱۸ پرو در دسترس است
به گفته اپل، این موضوع تفاوت مهمی با سایر روشهای احراز اصالت تصاویر دارد. بسیاری از سیستمها پس از عبور تصویر از فرایند پردازش نرمافزاری، اطلاعات مربوط به منشأ آن را به تصویر اضافه میکنند. اپل معتقد است این روش میتواند پیش از امضای عکس، فرصت دستکاری آن را ایجاد کند.
این شرکت فایل ایجادشده را یک «نگاتیو دیجیتال امن» توصیف میکند. این فایل روی گوشی ذخیره میشود و شامل دادههای پیکسلی، فرادادههای حسگر و مهرهای زمانی رمزنگاریشده است. فایل مرجع اولیه قرار نیست مانند یک عکس معمولی قابل ویرایش باشد.
پردازنده Secure Enclave آیفون نیز برخی اطلاعات مربوط به ثبت عکس را که خارج از حسگر ثبت میشوند، مانند تنظیمات نوردهی، زوم دیجیتال و اطلاعات لنز، امضا میکند. اپل میگوید این اطلاعات جدا از دادههای حسگر نگهداری میشوند و نمیتوانند پیکسلهای اصلی را تغییر دهند.
یک Reference Image همچنان باید به یک عکس قابل استفاده تبدیل شود. هنگامی که کاربر تصمیم میگیرد آن را توسعه دهد، دستگاه نگاتیو اصلی را به سیستم Private Cloud Compute اپل ارسال میکند.
Private Cloud Compute امضاهای حسگر و Secure Enclave را بررسی میکند تا مطمئن شود اجزای دستگاه به همان آیفون تعلق دارند و تأیید میکند نرمافزاری که تصویر را پردازش میکند مورد تأیید قرار گرفته است. سپس عکس را پردازش کرده و یک فایل JPEG ایجاد میکند.
تصویر نهایی یک امضای ترکیبی دریافت میکند که الگوریتم RSA-3072 را با ML-DSA-87، یک الگوریتم رمزنگاری پساکوانتومی، ترکیب میکند. این شرکت میگوید هدف از این رویکرد، قابلتأیید نگه داشتن تصاویر در بازههای زمانی طولانی و همگام با تکامل تهدیدهای رمزنگاری است.
این سیستم همچنین بهجای تکیه بر یک مهر زمانی واحد که توسط سیستمعامل گوشی ایجاد میشود، یک بازه زمانی برای ثبت عکس ثبت میکند. دستگاه بهصورت دورهای سوابق زمانی رمزنگاریشده دریافت میکند که یک زمان حداقلی پیش از ثبت عکس و یک زمان حداکثری پس از ثبت آن را مشخص میکنند.
