پژوهشگران مؤسسه فناوری هند گاندیناگار (IITGN) حسگر پوشیدنی انعطاف‌پذیری ساخته‌اند که با تحلیل حرکات بدن و مقایسه آن‌ها با داده‌های مرجع، می‌تواند به ورزشکاران در ارزیابی فرم اجرای تمرین‌ها کمک کند. این دستگاه آزمایشی برای استفاده در تمرین‌های قدرتی و ورزش‌هایی مانند تنیس و شنا طراحی شده است.
همه افراد امکان پرداخت هزینه مربی شخصی را ندارند و یادگیری حرکات ورزشی از ویدیوهای یوتوب یا مشاهده تمرین دیگران در باشگاه نیز لزوماً اجرای صحیح آن‌ها را تضمین نمی‌کند. محققان مؤسسه فناوری هند گاندیناگار با هدف ارائه راهکاری برای ارزیابی دقیق‌تر حرکات ورزشی، این حسگر پوشیدنی را توسعه داده‌اند.
حسگر چگونه حرکات ورزشی بدن را تحلیل می‌کند؟
این حسگر روی بخش‌های مشخصی از بدن قرار می‌گیرد و هنگام حرکت خم می‌شود. تغییر شکل حسگر، مقاومت الکتریکی آن را تغییر می‌دهد و به این ترتیب، حرکات بدن به سیگنال تبدیل می‌شوند. این سیگنال‌ها از طریق بلوتوث به گوشی هوشمند منتقل می‌شوند تا مدل یادگیری ماشینی آن‌ها را با داده‌های مرجع مقایسه کند.
داده‌های مرجع این مدل از مربیان، تمرین‌دهندگان و ورزشکاران جمع‌آوری شده‌اند. مدل با استفاده از این اطلاعات، سرعت اجرای هر تکرار، میزان نیروی واردشده و یکنواختی حرکت را بررسی می‌کند.
یکی از چالش‌های این روش، تشخیص تفاوت‌های طبیعی حرکات افراد از اجرای نادرست تمرین‌ها است. بدن افراد الگوهای حرکتی یکسانی ندارد و خستگی نیز می‌تواند نحوه اجرای حرکات، به‌ویژه تمرین‌های قدرتی، را تغییر دهد. بنابراین، سیستم باید بتواند تغییرات بی‌ضرر را از خطاهای واقعی در فرم حرکت تشخیص دهد.
این دستگاه در شکل فعلی برای جایگزینی مربیان شخصی طراحی نشده است، بلکه قرار است در کنار آن‌ها به کار گرفته شود و با ارائه داده‌های حرکتی، به ارزیابی مربی کمک کند.
نمونه اولیه این فناوری به سطح آمادگی فناوری ۵ رسیده است؛ سطحی که نشان می‌دهد فناوری در محیطی مرتبط با کاربرد موردنظر آزمایش شده است. همچنین فرایند درخواست ثبت اختراع آن در جریان است. بااین‌حال، نتایج این پژوهش هنوز منتشر نشده‌اند و گروه سازنده همچنان به‌دنبال یافتن شرکای صنعتی و دولتی است تا بتواند نمونه اولیه را به محصولی قابل عرضه تبدیل کند.
