لنگرود-شاعر و پژوهشگر گیلانی با اشاره به پیوند شعر و مقاومت گفت: شاعر باید صدای مقاومت باشد.
به گزارش خبرنگار مهر اسماعیل محمدپور عصر یکشنبه در نشست ادبی «بهار نارنج» با محوریت روایت عشق به سرزمین در ادبیات فارسی در کومله اظهار کرد: شاعر دیگر تنها نگهبان گذشته نیست؛او صدای بیداری و مقاومت است و عشق به وطن از فضیلت فردی به مطالبه اجتماعی و مسئولیت جمعی تبدیل می‌شود.
شاعر، پژوهشگر و منتقد ادبی با اشاره به سیر تحول مفهوم عشق به سرزمین از دوره کلاسیک تا معاصر افزود: در شعر کلاسیک، این مضمون جنبه حماسی، وجودی و هویتی داشته و شاعر نگهبان گذشته بوده است؛ اما پس از نیما، نگاه به وطن درونی‌تر، پیچیده‌تر و گاه تلخ تر شده است.
وی با بیان اینکه وطن گاه معشوق، گاه مادر رنج‌دیده، گاه خانه‌ای است که باید دوباره ساخت و گاه موضوع نقد درونی است، گفت: عشق به سرزمین هم‌زمان می‌تواند نقدکننده، امیدوارکننده و هویت بخش باشد و امروز این تجربه درونی است که شاعر خود آن را می‌ریزد و بازمی‌سازد.
در ادامه این نشست، کتاب «مسافران بامداد، روایت ۱:۱۷» شامل سروده‌های شاعران گیلانی با موضوع مقاومت و شهدای اقتدار شهرستان آستانه اشرفیه معرفی شد؛ کتابی که نمونه‌ای از بازخوانی هویت و خاطره در ادبیات امروز دانسته شد.
