اصفهان-کارگردان فیلم «من جا سوزنی نیستم»، گفت: هدایت بازیگر کودک نیازمند شناخت جهان او و ایجاد ارتباطی متفاوت با شیوه کار با بازیگران بزرگسال است.
به گزارش خبرنگار مهر از اصفهان، منوچهر هادی در نشست خبری این اثر که شامگاه دوشنبه در خانه جشنواره سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان برگزار شد، بر ضرورت شناخت جهان کودکان و ایجاد ارتباط درست با بازیگران کودک در فرایند تولید آثار سینمایی تأکید کرد.
هادی با اشاره به تجربه همکاری عوامل فیلم و حضور تهیه‌کننده‌ای با سابقه در حوزه آثار عروسکی، از همراهی عوامل در شکل‌گیری این پروژه قدردانی کرد و گفت تلاش شده است ظرفیت‌های داستان و فضای اثر در اجرا به شکلی متناسب با مخاطب کودک به تصویر کشیده شود.
وی درباره تجربه کار با بازیگران کودک اظهار کرد: ارتباط با کودک در فرایند بازیگری و کارگردانی با ارتباط معمول در تولید آثار بزرگسال متفاوت است و کارگردان باید بتواند متناسب با ویژگی‌های روحی و رفتاری کودک، فضای مناسبی برای حضور وی مقابل دوربین ایجاد کند.
کارگردان من جا سوزنی نیستم با اشاره به اهمیت بازی و تجربه‌محوری در کار با کودکان افزود: کودک در فرایند بازیگری بیش از هر چیز به تجربه، بازی و ارتباط نیاز دارد و نمی‌توان همان شیوه‌ای را که برای هدایت بازیگر بزرگسال به کار می‌رود، برای بازیگر کودک نیز به کار گرفت.
هادی همچنین درباره انتخاب بازیگران کودک و تجربه حضور آنان در این پروژه توضیح داد که در روند تولید تلاش کرده است ارتباط میان بازیگران کودک و گروه سازنده به گونه‌ای شکل بگیرد که کودکان بتوانند با آرامش و آزادی بیشتری در فضای فیلم حضور پیدا کنند.
وی با اشاره به تجربه خود در ساخت مجموعه نیسان آبی و مواجهه با بازیگران کودک گفت: در کار با کودکان، وقتی ارتباط درست شکل بگیرد، کودک می‌تواند ظرفیت‌هایی را در بازی نشان دهد که شاید در نگاه نخست قابل پیش‌بینی نباشد.
هادی در بخش دیگری از سخنان خود از عوامل فیلم و به‌ویژه گروهی که در بخش عروسکی و طراحی عروسک با پروژه همکاری داشته‌اند، قدردانی کرد و حضور آنان را در شکل‌گیری فضای متفاوت فیلم مؤثر دانست.
فیلم سینمایی من جا سوزنی نیستم به کارگردانی منوچهر هادی و تهیه‌کنندگی علی خواجه جوزم در بخش کودک سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان حضور دارد.
این فیلم داستان دختری به نام سارا و عروسک جادویی او را روایت می‌کند که در مسیر نجات کارگاه قدیمی پدربزرگ و احیای لباس‌های سنتی ایرانی با ماجراهایی همراه می‌شوند؛ اثری که از ظرفیت‌های فانتزی، عروسکی و کودکانه برای پیشبرد روایت استفاده می‌کند.
