امید همیشه ناامید

سالهای زیادی است که به ناکامی فوتبال کشورمان، چه در رده ملی و چه باشگاهی، عادت کردهایم و شنیدن اخبار مربوط به حذف از تورنمنتهای مختلف متعجبمان نمیکند.
به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: هرچند سالهای زیادی است که به ناکامی فوتبال کشورمان، چه در رده ملی و چه باشگاهی، عادت کردهایم و شنیدن اخبار مربوط به حذف از تورنمنتهای مختلف متعجبمان نمیکند، اما انصافا باخت تحقیرآمیز چهار_ یک تیم امید کشورمان مقابل کره شمالی و حذف خفتبار از مرحله گروهی بازیهای آسیایی حیرتانگیز و دور از ذهن بود.
در حالی که بدبینترین هواداران هم به برد پرگل و آسان تیم امید کشورمان مقابل کره شمالی خوشبین بودند، شاگردان حسین عبدی با آن همه یال و کوپال طوری مقابل کرهایها درهم شکستند و با چهار گل خورده و چند گل نخورده حذف شدند که انگار کرهایها یکی از قدرتهای فوتبال قاره کهن هستند و ما تازه گام در مسیر فوتبال آسیا گذاشتهایم! تیم امید که باید اسکلت اصلی تیم بزرگسالان را تشکیل بدهد و نیازمند نگاه ویژه مسئولان است متاسفانه در کشورمان همیشه به چشم طفل سر راهی به آن نگاه شده است و نتیجه این بیتوجهیها میشود وضعیتی که نزدیک به ۵۰ سال است در هیچ تورنمنتی موفق نبوده و راه به جایی نبرده است و هر دوره هم طبق عادت مسئولان زحمتکش فوتبال وعده دوره بعد تحویل فوتبالدوستان شده است و هر دوره هم روز از نو روزی از نو!
مدتهای زیادی است که در مورد فساد، سوءمدیریت و ناکارآمدی مدیران فوتبال ایران حرف زده میشود و متاسفانه هیچ عزم جزمی برای ریشهکن کردن این فساد و برخورد با مدیران متخلف و ناکارآمد نزد نهادهای بازرسی دیده نمیشود و همین به موضوع به علامت سئوال بزرگی نزد فوتبالدوستان تبدیل شده است، نمونه آخر آن هم سندسازیهای انجام شده در مورد هزینههای تیم امید در اردوی ترکیه است که گویا قرار نیست هیچ پیگیری انجام شود!
هرچند تیم امید به سنت ۵۰ سال اخیر با خلق شگفتی مقابل کره شمالی با چهار گل خورده حذف شد تا بیش از پیش ثابت شود این فوتبال نیاز به یک بازسازی اساسی (البته نه مثل ورزشگاه آزادی) دارد، در غیر این صورت دوره بعد هم حذفی تلختر از این دوره در انتظارمان خواهد بود. اما در ادامه اوضاع اسفناک فوتبال کشورمان و بعد از فاجعه امیدها در ناگویا نوبت به حماسه بزرگسالان در فرغانه رسید.
تیم ملی کشورمان روز پنجشنبه در یک بازی انتقادآمیز با سرمربیگری امیر قلعهنویی و دستیاران باسوادش! مقابل ازبکستان سه_ یک نتیجه را واگذار کرد تا طلب کردن افزایش دستمزد امیر قلهنویی از ماهی سه میلیارد تومان به ۱۵ میلیارد تومان بیش از پیش واجبالاجرا به نظر برسد! نمیخواهیم و نباید باخت در یک تورنمنت دوستانه را چماقی کنیم و بر سر سرمربی، کادر فنی و بازیکنان بکوبیم اما به جرات میگوییم باخت مقابل ازبکستان و تیمهایی در این سطح که تا چند سال پیش برای نخوردن گلهای زیاد از ایران جشن میگرفتند حاصل عدم کارایی مسئولان نالایق فوتبال کشورمان است، مسئولانی که خدمت به مردم را فقط در حرف زدن و پاداش گرفتن و وعده دادن میبینند و اوضاع آشفته حاکم بر فوتبال و شکستهای مفتضحانه در تورنمنتهای رسمی و دوستانه را حاصل علم و دانش نداشته خود نمیدانند…
آقایان بارها گفتیم و نوشتیم که کشورهای دیگر منتظر ما نمیمانند و به سرعت خودشان را به علم روز دنیای فوتبال مسلح میکنند و اگر نخواهیم در نحوه اداره این ورزش پرطرفدار طرحی نو دراندازیم، خیلی زود دیر میشود. خیلی وقت است که از تیمهای درجه یک آسیا جا ماندهایم و تبدیل به یک تیم درجه دو در قاره کهن شدهایم، پس بیایید برای خارج شدن از این وضعیت و برگشتن به روزهای پرافتخار فوتبال از آقایان مجیزگو عبور کنیم و این ورزش را به دستان توانمند مدیران دلسوز و واقعی فوتبال بسپاریم تا شاید افتخارات گذشته تکرار شود. با این وضعیت مطمئن باشید در جامملتهای آسیای پیش رو هم به جز حذف و خواری فوتبال چیزی عاید ورزش کشورمان نمیشود، از ما گفتن و از مسئولان و مدیران زحمتکش، نشنیدن.






