تیم ملی وزنه‌برداری ایران که سال گذشته با قهرمانی در مسابقات جهانی نروژ به انتظار هشت‌ساله خود پایان داده بود، این بار در نینگبوی چین از تکرار آن موفقیت فاصله گرفته است. حالا نگاه‌ها به علی داودی و علیرضا یوسفی دوخته شده؛ دو فوق‌سنگین ایرانی که باید در رقابت با مدعیان قدرتمند عراق و ارمنستان، آخرین فرصت کاروان ایران برای کسب مدال طلای جهان را زنده نگه دارند.
به گزارش ایلنا، رقابت‌های وزنه‌برداری قهرمانی جهان ۲۰۲۶ در شرایطی به روز پایانی رسیده که تیم ملی ایران برخلاف دوره گذشته نتوانسته انتظارات را در بیشتر اوزان برآورده کند. شاگردان بهداد سلیمی که در مسابقات جهانی ۲۰۲۵ فورده نروژ با کسب شش مدال و ۳۸۸ امتیاز تیمی عنوان قهرمانی را به دست آورده بودند، این بار با عملکردی متفاوت روبه‌رو شده‌اند و در رقابت با کره شمالی و چین میزبان، شانس چندانی برای تکرار قهرمانی تیمی ندارند.
در چنین شرایطی، مسابقه دسته فوق‌سنگین بیش از هر زمان دیگری برای کاروان ایران اهمیت پیدا کرده است. علی داودی و علیرضا یوسفی، دو نماینده ایران در دسته مثبت ۱۱۰ کیلوگرم، آخرین امیدهای بهداد سلیمی برای کسب مدال طلای مجموع و بازگرداندن عنوان قوی‌ترین مرد وزنه‌برداری جهان به ایران هستند.
چهار مدعی برای سه سکوی جهانی
رقابت دسته فوق‌سنگین همواره یکی از جذاب‌ترین بخش‌های مسابقات جهانی وزنه‌برداری بوده است. جایی که سنگین‌ترین وزنه‌ها روی تخته می‌روند و اختلاف مدعیان گاهی تنها با یک حرکت موفق یا ناموفق تعیین می‌شود.
در مسابقات امسال، چهار وزنه‌بردار بیش از دیگران در کانون توجه قرار دارند؛ علی داودی و علیرضا یوسفی از ایران، علی الربیاوی از عراق و ورازдат لالایان از ارمنستان.
هر چهار نفر با سابقه حضور در رقابت‌های مهم بین‌المللی و ثبت رکوردهای قابل توجه، برای کسب مدال‌های یک‌ضرب، دوضرب و مجموع وارد رقابت می‌شوند.
لالایان از جمله جدی‌ترین مدعیان قهرمانی است و الربیاوی نیز با توانایی مهار وزنه‌های سنگین می‌تواند معادلات این دسته را تغییر دهد. در سوی مقابل، داودی و یوسفی امیدوارند با استفاده از توانایی‌های خود در دو حرکت، رقابت را به سود ایران پیش ببرند.
غیبت نام‌های بزرگ در نبرد فوق‌سنگین‌ها
یکی از نکات قابل توجه مسابقات امسال، غیبت لاشا تالاخادزه، قهرمان نامدار گرجستانی و چهره مسلط دسته فوق‌سنگین در سال‌های گذشته، از رقابت اصلی است.
طبق گزارش‌های مطرح‌شده، تالاخادزه با وجود ثبت‌نام در مسابقات جهانی چین، هنوز به شرایط مطلوب برای بازگشت به رقابت نرسیده است.
گور میناسیان، وزنه‌بردار ارمنی‌الاصل بحرین و از دیگر مدال‌آوران شناخته‌شده این دسته، نیز در جمع مدعیان حاضر نیست.
با غیبت این دو وزنه‌بردار، رقابت اصلی مدال‌ها میان چهار چهره مطرح ایران، عراق و ارمنستان دنبال خواهد شد.
طلای فوق‌سنگین، آخرین فرصت جبران
تیم ملی ایران در برخی اوزان از جمله ۸۵، ۹۵ و ۱۱۰ کیلوگرم نتوانست نتایج مورد انتظار کادر فنی را کسب کند. همین موضوع باعث شده فاصله ایران با رقبای اصلی در جدول رده‌بندی تیمی افزایش پیدا کند.
در حالی که کره شمالی و چین عملکرد بهتری در مجموع رقابت‌ها داشته‌اند، کسب مدال طلا در دسته فوق‌سنگین می‌تواند پایان متفاوتی برای کاروان ایران رقم بزند.
البته باید میان قهرمانی تیمی و موفقیت انفرادی تفاوت قائل شد. حتی در صورت قهرمانی داودی یا یوسفی در مجموع، جبران فاصله امتیازی ایران با رقبای بالای جدول به نتایج سایر تیم‌ها و امتیازهای نهایی بستگی خواهد داشت.
با این وجود، مدال طلای مجموع فوق‌سنگین به‌تنهایی می‌تواند یکی از مهم‌ترین دستاوردهای ایران در این دوره باشد.
آزمون بزرگ بهداد سلیمی
بهداد سلیمی که خود سابقه قهرمانی در دسته فوق‌سنگین جهان و المپیک را دارد، حالا در جایگاه سرمربی تیم ملی امیدوار است یکی از شاگردانش بتواند به عنوانی دست پیدا کند که سال‌ها در اختیار مدعیان قدرتمند خارجی بوده است.
داودی و یوسفی برای رسیدن به این هدف کار آسانی ندارند. لالایان و الربیاوی در هر دو حرکت یک‌ضرب و دوضرب رقبایی جدی هستند و کوچک‌ترین اشتباه در انتخاب وزنه یا اجرای حرکت می‌تواند جایگاه مدعیان را تغییر دهد.
از سوی دیگر، حضور هم‌زمان دو نماینده ایران در جمع مدعیان این فرصت را به کادر فنی می‌دهد تا با مدیریت انتخاب وزنه‌ها و توجه به روند رقابت، برای کسب بهترین نتیجه ممکن تلاش کند.
در مسابقه‌ای با چنین سطحی از رقابت، موفقیت در حرکت‌های ابتدایی و مدیریت فشار روانی روی وزنه‌های سنگین می‌تواند تعیین‌کننده باشد.
پایان متفاوت برای یک قهرمان سابق؟
ایران سال گذشته پس از هشت سال بار دیگر جام قهرمانی تیمی جهان را بالای سر برد، اما در نینگبو شرایط متفاوتی را تجربه کرده است. این بار به جای رقابت برای تکرار قهرمانی تیمی، بخش عمده امیدها به نتیجه دو وزنه‌بردار در آخرین دسته وزنی مسابقات گره خورده است.
رقابت داودی و یوسفی با لالایان و الربیاوی می‌تواند سرنوشت مدال‌های پایانی کاروان ایران را مشخص کند.
برای بهداد سلیمی، پایان مسابقات با طلای فوق‌سنگین فرصتی برای جبران بخشی از ناکامی‌های روزهای گذشته خواهد بود. برای داودی و یوسفی نیز این مسابقه فرصتی است تا در یکی از سخت‌ترین رقابت‌های وزنه‌برداری جهان، نام خود را در صدر دسته فوق‌سنگین ثبت کنند.
انتهای پیام/
