قلعهنویی و فرار از تضمین قهرمانی؛ چه کسی پاسخگوی تیم ملی است؟


اظهارات اخیر امیر قلعهنویی درباره ندادن قول قهرمانی در جام ملتهای آسیا، بار دیگر بحث مسئولیتپذیری کادر فنی تیم ملی را مطرح کرده است؛ آن هم در شرایطی که فوتبال ایران بیش از وعدههای تازه، انتظار اصلاح ضعفهای فنی و ارائه برنامهای روشن برای آینده را دارد.
به گزارش ایلنا، امیر قلعهنویی در واکنش به انتظارات مطرحشده درباره قهرمانی تیم ملی در جام ملتهای آسیا، تأکید کرده که هرگز چنین قولی به هیئترئیسه فدراسیون فوتبال نداده است. او همچنین با این جمله که «هر کسی میتواند تیم ملی را قهرمان کند، بسمالله»، بار دیگر توپ را به زمین منتقدان و مسئولان فدراسیون انداخته؛ موضعی که بهجای پاسخ دادن به پرسشهای فنی، ابهامات تازهای درباره رویکرد سرمربی تیم ملی ایجاد کرده است.
طبیعی است که هیچ مربی حرفهای نمیتواند قهرمانی در یک تورنمنت بزرگ را تضمین کند. فوتبال مجموعهای از عوامل پیشبینیناپذیر است و حتی تیمهای قدرتمند نیز تضمینی برای رسیدن به جام ندارند. با این حال، تفاوت مهمی میان تضمین قهرمانی و پذیرش مسئولیت ساختن یک تیم مدعی وجود دارد؛ تفاوتی که نباید در میان اظهارات و جدلهای رسانهای نادیده گرفته شود.
انتظار از سرمربی تیم ملی صرفاً دادن وعده قهرمانی نیست. افکار عمومی حق دارد بداند مشکلات فنی تیم چگونه شناسایی شده، برای برطرف کردن آنها چه برنامهای وجود دارد و چه تغییراتی قرار است ایران را نسبت به گذشته به تیمی قدرتمندتر تبدیل کند.
پس از جام جهانی، انتظار میرفت فدراسیون فوتبال و کادر فنی با ارزیابی دقیق عملکرد تیم، مسیر تازهای برای اصلاح نقاط ضعف ترسیم کنند. بازنگری در شیوه بازی، تقویت احتمالی کادر فنی، افزایش کیفیت مسابقات تدارکاتی و ایجاد رقابت واقعی میان بازیکنان، از جمله موضوعاتی است که میتوانست در دستور کار قرار بگیرد. اکنون که جام ملتهای آسیا هدف اصلی پیش روی فوتبال ایران است، اصرار بر تداوم روشهای گذشته بدون ارائه نشانههای روشن از اصلاحات، نمیتواند پاسخگوی انتظارات باشد.
در این میان، عملکرد هیئترئیسه فدراسیون فوتبال نیز با پرسشهایی همراه است. اگر قرار بود همکاری با کادر فنی فعلی بدون تغییر جدی ادامه پیدا کند، طرح گسترده موضوع بررسی وضعیت نیمکت تیم ملی با چه هدفی انجام شد؟ بحثهایی که درباره آینده قلعهنویی شکل گرفت، انتظاراتی را در افکار عمومی ایجاد کرد و اکنون مسئولان فدراسیون باید روشن کنند نتیجه آن بررسیها چه بوده و چه تصمیماتی برای بهبود شرایط تیم ملی گرفته شده است.
از سوی دیگر، دفاع قلعهنویی از عملکرد و برنامههای خود حق طبیعی اوست، اما این دفاع نباید به معنای نادیده گرفتن انتقادها یا مقاومت در برابر تغییرات ضروری باشد. سرمربی تیم ملی بیش از هر فرد دیگری باید برای اصلاح ایرادها پیشقدم شود و نشان دهد ارزیابی عملکرد گذشته، به تصمیماتی عملی برای آینده منجر شده است.
مسئله اصلی فوتبال ایران این نیست که قلعهنویی قهرمانی را تضمین میکند یا نه؛ مسئله این است که برای نزدیک شدن به قهرمانی چه اقداماتی انجام خواهد داد. تیم ملی برای تبدیل شدن به یک مدعی جدی، بیش از اظهارات امیدوارکننده به پیشرفت فنی و برنامههایی نیاز دارد که آثار آنها در زمین مسابقه دیده شود.
جام ملتهای آسیا فرصتی مهم برای ارزیابی عملکرد کادر فنی خواهد بود. تا آن زمان، آنچه میتواند اعتماد عمومی را تقویت کند، نه وعدههای بزرگ و نه پاسخهای کنایهآمیز به منتقدان، بلکه پذیرش مسئولیت، شجاعت در اصلاح اشتباهات و ارائه شواهدی روشن از پیشرفت تیم ملی است.
انتهای پیام/



