مهر در گزارشی بررسی کرد؛
بررسی توزیع مدال ها در کارنامه ۱۰۲ مداله کاروان ایران در بازی های پاراآسیایی، حکایت از نقش پررنگ پارادوومیدانی و البته جایگاه دو رشته دیگر دارد.
به گزارش خبرنگار مهر، کاروان ورزش ایران در پنجمین دوره بازی های پاراآسیایی با کسب ۱۰۲ مدال شامل ۲۶ طلا، ۳۶ نقره و ۴۰ برنز به کار خود پایان داد و در جایگاه ششم ایستاد؛ نتیجه ای که در مقایسه با نایب قهرمانی دوره گذشته در هانگژو، از افت چهار پله ای ایران در جدول رده بندی حکایت دارد.
بررسی توزیع مدال ها نشان می‌دهد بخش عمده دستاورد کاروان در ناگویا به سه رشته پارادوومیدانی، پاراشنا و پاراتکواندو اختصاص داشته است.
پارادوومیدانی؛ ستون اصلی مدال‌آوری ایران
پارادوومیدانی با کسب ۵۰ مدال شامل ۱۴ طلا، ۲۰ نقره و ۱۶ برنز، مهم ترین رشته مدال آور ایران در ناگویا بود. این رشته به تنهایی نزدیک به نیمی از مجموع مدال های کاروان را به دست آورد و نقش تعیین‌کننده ای در ثبت آمار نهایی ایران داشت.
پس از آن، پاراشنا با ۱۶ مدال شامل ۴ طلا، ۴نقره و ۸ برنز در جایگاه دوم قرار گرفت. پاراتکواندو نیز با کسب ۱۱ مدال شامل ۴ طلا، یک نقره و ۶برنز، سومین رشته مدال‌آور ایران بود.
مجموع مدال‌های این سه رشته به ۷۷ رسید؛ به این ترتیب، حدود ۷۵ درصد مدال های ایران در ناگویا توسط ورزشکاران همین سه رشته به دست آمد. این آمار از تمرکز قابل توجه مدال آوری کاروان بر چند رشته حکایت دارد؛ موضوعی که در بررسی عملکرد کلی ایران و ارزیابی ظرفیت رشته های مختلف اهمیت پیدا می‌کند.
سهم سایر رشته‌ها در کارنامه ۱۰۲ مدالی ایران
* پارادوومیدانی (۵۰ مدال (۱۴ طلا، ۲۰ نقره و ۱۶ برنز)
* پاراشنا: ۱۶ مدال (۴ طلا، ۴ نقره و ۸ برنز)
* پاراتکواندو: ۱۱ مدال (۴ طلا، یک نقره و ۶ برنز)
* پاراوزنه برداری: ۸ مدال (یک طلا، ۲ نقره و ۵ برنز)
* پاراجودو: ۵ مدال (یک طلا، یک نقره و ۳ برنز)
* پاراتیراندازی: ۳ مدال (یک طلا، یک نقره و یک برنز)
* پاراوالیبال: ۲ مدال (یک طلا و یک نقره)
* پارادوچرخه سواری: ۲ مدال (یک نقره و یک برنز)
* پاراتیروکمان: ۲ مدال (یک نقره و یک برنز)
*فوتبال نابینایان: یک مدال برنز
* پاراتنیس روی میز: یک مدال برنز
* بسکتبال با ویلچر: یک مدال نقره
از نایب‌قهرمانی هانگژو تا رتبه ششم ناگویا
ایران در بازی های پاراآسیایی هانگژو با کسب ۱۳۱ مدال در جایگاه دوم قرار گرفته بوداما در ناگویا، مجموع مدال های کاروان به ۱۰۲ رسید و تعداد مدال های طلا نیز از ۴۴ به ۲۶ کاهش یافت. این تغییرات، در کنار سقوط ۴ پله ای در جدول رده بندی، ضرورت بررسی دقیق تر عملکرد رشته ها و عوامل مؤثر بر نتیجه نهایی را برجسته می‌کند.
در تحلیل این نتیجه، علاوه بر ترکیب مدالی رشته ها، باید شرایط آماده سازی کاروان، روند اردوها و مسابقات تدارکاتی و عملکرد ورزشکاران در مقایسه با دوره قبل را نیز در نظر گرفت. شرایط خاص کشور در ماه های منتهی به بازی ها هم می تواند یکی از متغیرهای اثرگذار بر فرآیند آماده سازی باشد؛ هرچند تعیین سهم آن در نتیجه نهایی، به اطلاعات دقیق تری درباره وضعیت رشته های مختلف نیاز دارد.
ناگویا؛ ضرورت بازنگری برای بازگشت به جمع مدعیان
کارنامه ایران در ناگویا از یک سو با ثبت ۱۰۲ مدال همراه بود و از سوی دیگر، فاصله گرفتن از جایگاه دوم آسیا را به همراه داشت. اتکای حدود سه چهارم مدال های کاروان به سه رشته، اهمیت حفظ قدرت این رشته ها و در عین حال توسعه ظرفیت مدال آوری سایر رشته ها را نشان می دهد.
بازگشت ایران به جمع مدعیان اصلی بازی های پاراآسیایی، مستلزم بررسی رشته به رشته نتایج، شناسایی نقاط ضعف و قوت و برنامه ریزی هدفمند برای دوره آینده است؛ مسیری که باید هم حفظ ظرفیت های موفق مدال آوری را در بر بگیرد و هم زمینه رشد رشته هایی را فراهم کند که می توانند در افزایش تعداد مدال های طلا و بهبود جایگاه ایران نقش‌آفرین باشند.
