قم- رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) با اشاره به مقام ملکوتی حضرت زهرا(س) گفت: عظمت آن بانوی بزرگوار جلوه‌ای از نور الهی است و شناخت ایشان به معرفت قرآن و امامت نیاز دارد.
به گزارش خبرنگار مهر، آیت‌الله محمدجواد فاضل لنکرانی شامگاه چهارشنبه در سوگواره شعر محبوبه خدا، با اشاره به مقام والای حضرت فاطمه زهرا(س)، اظهار کرد: در روایات اسلامی برای حضرت زهرا(س) نام‌های متعددی ذکر شده که هر یک از این نام‌ها بیانگر حقیقتی عمیق و برخوردار از اسرار و معارف الهی است و توجه به این اسامی می‌تواند زمینه شناخت بیشتر ابعاد شخصیتی و مقام معنوی آن حضرت را فراهم کند.
وی با بیان اینکه یکی از مهم‌ترین راه‌های شناخت جایگاه حضرت زهرا(س) مراجعه به روایات معتبر اهل‌بیت(ع) است، افزود: در میان روایات، تعابیر ویژه‌ای درباره شخصیت حضرت فاطمه(س) وجود دارد که نشان‌دهنده مرتبه‌ای ممتاز و بی‌نظیر برای ایشان در نظام آفرینش است.
رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) با اشاره به روایاتی درباره آفرینش نور حضرت زهرا(س) پیش از خلقت آسمان‌ها و زمین، بیان کرد: در برخی روایات آمده است که نور وجود مبارک حضرت فاطمه(س) پیش از آفرینش جهان و حتی پیش از خلقت فرشتگان آفریده شده است و این مسئله بیانگر جایگاه ویژه آن حضرت در عالم هستی است.
وی ادامه داد: در روایات، حضرت زهرا(س) دارای حقیقتی ملکوتی و در عین حال وجودی انسانی معرفی شده‌اند و برای فهم این مرتبه باید به معارف عمیق اهل‌بیت(ع) توجه کرد، چراکه شخصیت ایشان تنها در چارچوب برداشت‌های معمول از زندگی انسان‌ها قابل شناخت نیست.
نور حضرت زهرا(س) پیش از آفرینش جهان آفریده شد
آیت‌الله فاضل لنکرانی با اشاره به روایاتی درباره تسبیح و تقدیس نور حضرت فاطمه(س) پیش از آفرینش عالم، گفت: این روایات نشان می‌دهد که حقیقت وجودی آن حضرت از آغاز آفرینش دارای مرتبه‌ای ویژه بوده و نباید مقام ایشان را صرفاً با معیارهای ظاهری و دنیوی ارزیابی کرد.
وی با بیان اینکه برخی از تعابیر روایی درباره حضرت زهرا(س) از ویژگی‌های منحصر به فرد ایشان حکایت دارد، افزود: در روایات، نام فاطمه با مفهوم دوری از بدی‌ها و آلودگی‌ها پیوند خورده است و این موضوع در کنار دیگر معارف نقل‌شده درباره آن حضرت، ابعاد مهمی از مقام عصمت و طهارت ایشان را آشکار می‌کند.
رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) با تأکید بر ضرورت مطالعه دقیق روایات مربوط به حضرت فاطمه(س)، اظهار کرد: بررسی مجموعه معارف نقل‌شده درباره ایشان نشان می‌دهد که شخصیت آن حضرت از جایگاهی بسیار بلند برخوردار است و برای درک این حقیقت باید روایات را در کنار یکدیگر مورد توجه قرار داد.
وی با اشاره به ارتباط معرفت حضرت زهرا(س) با شناخت پیامبر اکرم(ص)، امیرالمؤمنین(ع) و قرآن کریم، تصریح کرد: نمی‌توان بدون شناخت جایگاه نبوت و امامت به معرفت حقیقی حضرت فاطمه(س) دست یافت و فهم مقام ایشان نیازمند آشنایی عمیق با معارف وحیانی است.
شناخت فاطمه(س) بدون معرفت به قرآن و امامت ممکن نیست
آیت‌الله فاضل لنکرانی در ادامه با اشاره به جایگاه علمی و معرفتی امیرالمؤمنین علی(ع) در تفسیر قرآن کریم، گفت: در معارف شیعه بر این موضوع تأکید شده است که امیرالمؤمنین(ع) نسبت به آیات نازل‌شده بر پیامبر اکرم(ص) آگاهی و شناخت کامل داشتند و جزئیات و معارف آیات را برای جامعه تبیین می‌کردند.
وی با اشاره به موضوع مصحف امیرالمؤمنین(ع) افزود: شناخت قرآن و آگاهی از معارف و حقایق آن، از مسیر توجه به تفسیر و تبیین اهل‌بیت(ع) امکان‌پذیر است و این مسئله در فهم جایگاه حضرت زهرا(س) نیز اهمیت اساسی دارد.
رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) با بیان اینکه اسامی حضرت فاطمه(س) هر یک حامل معانی و حقایق خاصی هستند، اظهار کرد: حتی نام زهرا نیز در روایات از معنایی عمیق برخوردار است و با نور و عظمت الهی ارتباط دارد و این تعابیر نشان می‌دهد که مقام آن حضرت فراتر از برداشت‌های متعارف و ظاهری است.
وی خاطرنشان کرد: عظمت حضرت زهرا(س) از جلوه‌های نور الهی سرچشمه می‌گیرد و برای نزدیک شدن به معرفت این شخصیت بزرگ باید از خداوند متعال درخواست توفیق کرد و با توسل به آن حضرت، زمینه فهم بهتر معارف مربوط به ایشان را فراهم ساخت.
مظلومیت حضرت زهرا(س) پس از رحلت پیامبر(ص) عمیق بود
آیت‌الله فاضل لنکرانی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به حوادث پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)، به مظلومیت حضرت فاطمه زهرا(س) پرداخت و گفت: پس از رحلت رسول خدا(ص)، مصائب و حوادث سنگینی بر حضرت زهرا(س) وارد شد و امیرالمؤمنین علی(ع) نیز شاهد شرایط دشواری بودند که بر آن بانوی بزرگوار گذشت.
وی با اشاره به روایاتی درباره نگرانی امیرالمؤمنین(ع) از وضعیت حضرت زهرا(س) در روزهای پایانی عمر شریف ایشان، اظهار کرد: در نقل‌های تاریخی، عمق اندوه و مظلومیت امیرالمؤمنین(ع) در مواجهه با مصائب حضرت فاطمه(س) به تصویر کشیده شده است.
رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) با تأکید بر ضرورت زنده نگه‌داشتن یاد و سیره حضرت زهرا(س)، برگزاری مجالس سوگواری و بزرگداشت شخصیت آن حضرت را فرصتی برای بازخوانی معارف اهل‌بیت(ع) دانست.
