تداوم ۱۵ ساله انستیتو بازیسازی حاصل تلاش نسلهای مختلف است

مدیر بنیاد ملی بازیهای رایانهای گفت: تلاش ما این است که انستیتو بازیسازی به محلی برای علاقهمندان به یادگیری بازیسازی و ارتباط آنان با یکدیگر تبدیل شود.
به گزارش خبرنگار مهر، آیین بزرگداشت تاسیس «انستیتو ملی بازیسازی» با حضور محمد حاجیمیرزایی، مدیر بنیاد ملی بازیهای رایانهای، امیر محمدرضایی، معاون آموزش بنیاد ملی بازیهای رایانهای، محمدهادی بهفرراد، از اعضای اولیه تاسیس انستیتو ملی بازیسازی و مدیرعامل استودیو مدریک و امید قبادی، متخصص اهدای عضو چهارشنبه ۲۷ آبان در عمارت بلدیه تهران برگزار شد.
محمد حاجیمیرزایی، مدیر بنیاد ملی بازیهای رایانهای، درباره پانزدهمین سال فعالیت انستیتو ملی بازیسازی گفت: اکنون ۱۵ سال از فعالیت این مجموعه میگذرد و در کشور ما بسیار کم پیش میآید که ایدهای بتواند تا این اندازه دوام بیاورد؛ آن هم در دولتهای مختلف، با سیاستهای متفاوت و در شرایط گوناگون سیاسی، اقتصادی و اجتماعی.
او افزود: باقی ماندن این مجموعه حاصل زحمات افراد بسیاری در طول این ۱۵ سال بوده است. به نظرم قدم اول این بود که انستیتو از ابتدا بهدرستی شکل گرفت و پایه و اساس درستی داشت که توانست رشد کند. پس از آن نیز افراد بسیاری فداکارانه تلاش کردند تا این مجموعه به فعالیت خود ادامه دهد.
حاجیمیرزایی با اشاره به دشواریها و روزهای تلخ فعالیت انستیتو ملی بازیسازی بیان کرد: این مجموعه روزهای تلخی هم داشته است. یکی از این روزها زمانی بود که مجبور شدیم ساختمان انستیتو را واگذار کنیم؛ زیرا اجاره آن بهیکباره چند برابر شد و بودجه کافی برای پرداخت آن نداشتیم. نکته دیگر این است که انستیتو هیچگاه بودجه رسمی و مستقلی نداشته که بتوان گفت بودجهای بهطور مشخص برای آن در نظر گرفته شده است. همواره تلاش شده این مجموعه بهصورت خودگردان اداره شود و با بودجه اندکی که از محل ثبتنام دورههای آموزشی دریافت میکند، به فعالیت خود ادامه دهد. همچنین بنیاد در سالهایی که شرایط مالی بهتری داشته، کمکهایی به این مجموعه کرده است.
او ادامه داد: آن روزها گذشت، اما ساختمان انستیتو که برای بسیاری از دوستان حاضر در این جمع خاطرهانگیز بود و فکر میکنم همه خاطرات خوبی از آن دارند، از دست رفت. پس از آن، مدتی در دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه شهید بهشتی و مکانهای مختلف دیگر فعالیت کردیم. بخشی از فعالیتها نیز بهصورت مجازی و بخشی بهصورت حضوری و در مکانها و شهرهای مختلف دنبال شد. افراد بسیاری تلاش کردند تا مسیر آموزش در این مجموعه حفظ شود.
مدیر بنیاد ملی بازیهای رایانهای با اشاره به جدیتر شدن آموزش بازیسازی در دانشگاهها و همکاریهای جدید این مجموعه بیان کرد: اکنون دانشگاهها موضوع بازیسازی را جدیتر دنبال میکنند. دانشگاه فنیوحرفهای نیز قرار است مجموعهای از فعالیتهای مشترک را با ما انجام دهد. علاوه بر این، امکاناتی مانند مراکز رشد، فضاهای کار، پارکهای فناوری و مواردی از این دست وجود دارند که زیرساختهای لازم را فراهم میکنند.
او افزود: تلاش ما این است که انستیتو نقش یک هماهنگکننده را میان همه این بخشها ایفا کند و به محلی تبدیل شود که علاقهمندان به یادگیری بازیسازی و بازیسازان واقعی بتوانند بهصورت مستقیم با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. همچنین استودیوها بتوانند به ما بگویند چه موضوعاتی برای آموزش مناسبتر هستند تا ما نیز تلاش کنیم از ظرفیت خود استودیوها برای آموزش استفاده کنیم.
حاجیمیرزایی درباره برنامههای جدید انستیتو برای ارتباط میان دانشجویان و صنعت بازیسازی گفت: یکی از برنامههای ما، ایجاد فرصتهای کارآموزی و فراهم کردن زمینه اتصال موج جدید دانشجویانی است که انشاءالله در مقطع کارشناسی بازیسازی تحصیل خواهند کرد، به استودیوهاست. باید مشخص کنیم در چه بخشهایی میتوانیم به این دانشجویان کمک کنیم، چگونه میتوانیم ارتباط آنها را با استودیوها برقرار کنیم و در چه مواردی میتوانیم بخشی از حقوق این افراد را تقبل کنیم. این موارد از جمله وظایف جدیدتر انستیتو هستند که آقای محمدرضایی با جدیت مشغول پیگیری و تلاش برای تحقق آنهاست.
رویکرد انستیتو ملی بازیسازی در حوزه آموزش تغییر میکند
امیر محمدرضایی، معاون آموزش بنیاد ملی بازیهای رایانهای و مدیر انستیتو ملی بازیسازی درباره بازنگری در رویکرد و فعالیت انستیتو بازیسازی گفت: از زمانی که فعالیت خود را بهعنوان معاون آموزش بازیسازی در بنیاد ملی بازیهای رایانهای آغاز کردم، برنامهای مشترک میان معاونت آموزش و روابط عمومی بنیاد در دستور کار قرار گرفت. این برنامه با دو هدف دنبال میشد؛ نخست، بازنگری در نام انستیتو و اندیشیدن دوباره درباره آن و دوم، احیای فعالیتهای همیشگی این مجموعه. برای تحقق این اهداف، لازم بود تعریف جدیدی از فعالیتهای انستیتو ارائه دهیم و مروری بر اقدامات گذشته و کارهای ارزشمندی داشته باشیم که در این مجموعه انجام شده بود.
محمدرضایی افزود: نخستین ایدهها نیز از همین نقطه شکل گرفت؛ اینکه بتوانیم نوعی ارزشگذاری برای فعالیتهای آموزشی در کشور داشته باشیم. مسیر آموزش در این مدت تغییرات زیادی کرده است. همانطور که میدانید، با ورود هوش مصنوعی و اتفاقات جدیدی که در سالهای اخیر رخ داده، روند آموزش نیز دستخوش تغییر شده است.
معاون آموزش بنیاد ملی بازیهای رایانهای درباره ایجاد رشته دانشگاهی این حوزه گفت: از سوی دیگر، با تلاش دوستان و همکاران ما در حوزه آموزش بنیاد طی سالهای گذشته، دانشگاهها در حال فراهم کردن زیرساختهای لازم برای ارائه رشته بازیسازی در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد هستند. امیدوارم این اتفاق در سال آینده محقق شود و این رشته وارد مسیر رسمی آموزش کشور شود تا دانشجویان بتوانند آن را در دفترچههای انتخاب رشته مشاهده کنند و برای ادامه تحصیل در این حوزه اقدام کنند.
او ادامه داد: امروز در کنار تعدادی از مدیران پیشین حوزه آموزش و انستیتو هستیم که تلاشهای ارزشمندی در این مسیر انجام دادهاند. با توجه به اتفاقاتی که طی سال گذشته رخ داده است، بهتدریج شاهد گسترش فعالیتهای آموزشی در نقاط مختلف کشور هستیم. بنابراین، لازم است رویکرد ما در زمینه ارزشگذاری نیز نسبت به گذشته متفاوت باشد.
محمدرضایی، با اشاره به حمایت بیشتر انستیتو از بازیسازان گفت: آموزش بازیسازی دیگر بهصورت انحصاری در تهران و در انستیتو ملی بازیسازی متمرکز نیست. مجموعههای مختلفی در نقاط گوناگون کشور فعالیت خود را آغاز کردهاند و دانشگاهها نیز در حال تجهیز و آمادهسازی برای ورود به این حوزه هستند. به همین دلیل، برنامه داریم تمرکز بیشتری بر شناسایی و حمایت از تمام افرادی بگذاریم که در هر نقطه از کشور و با هر شرایطی برای آموزش بازیسازی تلاش میکنند.
معاون آموزش بنیاد ملی بازیهای رایانهای افزود: این موضوع صرفاً به فعالیتهای انستیتو محدود نمیشود، بلکه تمام تلاشهایی را که در هر نقطه از کشور برای توسعه آموزش بازیسازی انجام میشود، دربرمیگیرد. هدف ما این است که این فعالیتها را شناسایی کنیم و بتوانیم از افراد و مجموعههای فعال در این زمینه قدردانی کنیم.
او به رویکرد جدید در انستیتو اشاره و بیان کرد: با همفکری معاونت روابط عمومی بنیاد به این نتیجه رسیدیم که در طول سال، فعالیتهای آموزشی این حوزه را رصد کنیم و در نهایت، یک جایزه بزرگ در نظر بگیریم تا به مؤثرترین فرد یا مجموعهای که فعالیتهایش در طول سال بررسی و ارزیابی شده است، اهدا شود.
محمدرضایی ادامه داد: البته در سال نخست، به دلیل اینکه هنوز چنین قواعد و سازوکاری تعریف نشده و این برنامه بهصورت رسمی آغاز نشده بود، تصمیم گرفتیم به گذشته انستیتو بازگردیم و فعالیتهای آن را بررسی کنیم. به همین دلیل، این مراسم با مراسمهایی که قرار است از این پس در انستیتو برگزار شود، متفاوت است. از این پس، انستیتو فعالیتهای آموزشی کشور را رصد خواهد کرد و بر اساس معیارهای مشخص، افراد و مجموعههای اثرگذار را مورد ارزیابی قرار خواهد داد.
معاون آموزش بنیاد ملی بازیهای رایانهای ادامه داد: معیار اصلی ما نیز بر مبنای یکی از فعالیتهایی است که انستیتو از سالهای نخست فعالیت خود دنبال میکرد؛ یعنی رویداد GDX. در این رویداد، تیمهای موفق تجربههای خود را در اختیار دیگر بازیسازان قرار میدهند. از نظر ما، این موضوع ارزش بسیار زیادی دارد و معیار مشخصی برای ارزیابی فعالیتها محسوب میشود.
او درباره معیار انتخاب گفت: این معیار انحصاری نیست و قرار نیست صرفاً از افراد خاصی تقدیر کنیم. انتخاب افراد و تیمها بر اساس میزان موفقیت و اثربخشی فعالیتهای آنها انجام خواهد شد. تیمهایی که در عرصه داخلی یا بینالمللی به موفقیت دست پیدا میکنند و تجربههای خود را به دیگر بازیسازان منتقل میکنند، برای ما ارزشمند هستند.
محمدرضایی افزود: ما این فعالیتها را در طول سال بررسی و میزان تأثیرگذاری آنها را ارزیابی میکنیم و متناسب با میزان اثربخشی هر فرد یا تیم، جایزه بزرگ انستیتو، یعنی «نشان ملی انستیتو»، را به آن فرد یا تیم اهدا خواهیم کرد.
معاون آموزش بنیاد ملی بازیهای رایانهای در پایان گفت: امیدوارم این اقدام شروع خوبی برای ادامه مسیر آموزش بازیسازی باشد؛ مسیری که در آن بتوانیم همچنان آموزش را بهصورت انسانمحور دنبال کنیم و در کنار استفاده از هوش مصنوعی، انتقال تجربه انسانی را نیز از نسلی به نسل دیگر ادامه دهیم و تجربههای انسانی را نادیده نگیریم.
بازیهای رایانهای ظرفیت خوبی برای نهادینهسازی فرهنگ اهدای عضو هستند
امید قبادی، پزشک و متخصص حوزه اهدای عضو با معرفی سوابق علمی و حرفهای خود در حوزه اهدای عضو بیان کرد: من پزشک هستم و تخصص خود را در زمینه اهدای عضو از دانشگاه علوم پزشکی بارسلونا در اسپانیا دریافت کردهام و این دوره را در فیلادلفیای آمریکا تکمیل کردهام. ۲۵ سال است که این سعادت را دارم در ایران در این حوزه خدمت کنم.
او درباره ظرفیت بازیهای رایانهای در فرهنگسازی افزود: حدود یک سال است به این نتیجه رسیدیم که یکی از فعالیتهایی که میتواند فرهنگ جانبخش اهدای عضو را در کشور نهادینه کند، بازیهای رایانهای است. شما عزیزان، خواسته یا ناخواسته، در بسیاری از موارد وارد حوزه نظام سلامت شدهاید؛ از جمله در بخشهای روانشناسی و روانپزشکی، پیشگیری از مشکلات و معضلات و حتی درمان یا پیشگیری از برخی بیماریها. حتماً میدانید که بازیهای شما در زمینه آلزایمر و دمانس نیز نقش مفید و قابلتوجهی دارند و برخی از این بازیها حتی از سوی پزشکان تجویز میشوند.
این متخصص اهدای عضو با اشاره به آمار بیماران نیازمند پیوند در کشور بیان کرد: در حال حاضر ۲۷ هزار بیمار نیازمند پیوند در فهرست انتظار کشور داریم که هر دو تا سه ساعت یک نفر از آنها فوت میکند. این آمار به معنای فوت روزانه ۱۰ تا ۱۲ نفر و سالانه حدود چهار هزار نفر است. تنها راه نجات این بیماران، استفاده از اعضای بدن افراد دچار مرگ مغزی است.
قبادی درباره تفاوت مرگ معمولی و مرگ مغزی توضیح داد: در پزشکی با دو نوع مرگ مواجه هستیم؛ نخست مرگ معمولی که همه با آن آشنا هستیم و حدود ۹۹ درصد مرگها را در جهان شامل میشود و نوع دوم مرگ مغزی است که حدود یک درصد موارد مرگ را تشکیل میدهد. در مرگ مغزی، معمولاً بر اثر وارد شدن ضربه به سر، مغز فرد از بین میرود؛ اما با استفاده از دستگاه تنفس مصنوعی و لولهای که از دهان وارد ریه شده است، اکسیژن به بدن میرسد و ضربان قلب برای مدتی بهصورت مصنوعی ادامه پیدا میکند. به همین دلیل، فردی که دچار مرگ مغزی شده، با وجود فوت قطعی، به کمک دستگاه همچنان حرکت قفسه سینه و ضربان قلب دارد.
او با اشاره به محدودیت زمانی حفظ اعضای فرد دچار مرگ مغزی ادامه داد: این افراد نهایتاً تا ۱۴ روز امکان نگهداری و حفظ شرایط لازم برای اهدای عضو را دارند. در چنین شرایطی، ما مادری را که عاشقترین موجود روی زمین است، بر بالین فرزندش میآوریم و به او میگوییم فرزندت فوت کرده است. نخستین واکنش مادر معمولاً این است که میگوید فرزند من زنده است؛ نفس میکشد و قلبش میزند.
این پزشک با مقایسه وضعیت فرهنگ اهدای عضو در ایران و اسپانیا بیان کرد: اسپانیا حدود ۳۰ سال است که رتبه نخست اهدای عضو در جهان را در اختیار دارد و پس از آن، با فاصله قابلتوجهی، آمریکا قرار گرفته است. در اسپانیا وقتی به مادر میگفتیم فرزندت دچار مرگ مغزی شده است، او بلافاصله متوجه موضوع میشد و در مدت سه تا پنج دقیقه رضایت خود را اعلام میکرد؛ زیرا تقریباً تمام مردم این کشور میدانند که مرگ مغزی به معنای مرگ قطعی است.
قبادی با اشاره به پایین بودن سطح آگاهی عمومی درباره مرگ مغزی در ایران افزود: در ایران تنها ۲۸ درصد مردم با مفهوم مرگ مغزی آشنا هستند. به همین دلیل، اعلام رضایت خانوادهها ممکن است از ۶ تا ۹۰ ساعت طول بکشد و میانگین این زمان حدود ۳۰ ساعت است. مشکل اصلی ما این است که باید در زمانی کمتر از ۲۴ ساعت خانواده را از موضوع مطلع کنیم؛ با وجود اینکه برای حفظ شرایط فرد مرگ مغزیشده تا ۱۴ روز فرصت داریم، برخی اعضا زمان محدودی برای پیوند دارند.
او با تأکید بر اهمیت سرعت اطلاعرسانی به خانوادهها ادامه داد: ریهها فقط تا ۲۴ ساعت قابلیت پیوند دارند و قلب نیز حدود ۴۸ تا ۷۲ ساعت قابل استفاده است. بنابراین، باید هرچه سریعتر خانواده را از مرگ مغزی عزیزشان مطلع کنیم. اتفاقی که در اسپانیا رخ میدهد، نتیجه سالها فعالیت فرهنگی است؛ بهگونهای که وقتی موضوع را به خانواده اطلاع میدهیم، آنها آگاهی لازم را دارند و رضایت میدهند. اما در ایران گاهی ۳۰ تا ۴۰ ساعت صرف اعلام رضایت میشود؛ آن هم در شرایط دشواری که مادر با دیدن حرکت قفسه سینه و ضربان قلب فرزندش، همچنان امیدوار است کسی به او بگوید فرزندش زنده است. در چنین وضعیتی، ما باید به او بگوییم که با وجود این نشانهها، فرزندش فوت کرده است؛ در حالی که پیش از آن هیچ پیام و آگاهیای درباره مرگ مغزی در ذهن او نهادینه نشده است.
این متخصص اهدای عضو در ادامه با اشاره به دستاوردهای ایران در حوزه پیوند اعضا گفت: پیش از ادامه بحث، لازم است به چند دستاورد حوزه پیوند اعضا در کشور اشاره کنم تا همه ما بهعنوان ایرانی به این توانمندیها افتخار کنیم. ایران طی ۱۵ سال گذشته رتبه نخست اهدای عضو در آسیا را داشته است. در شیراز سالانه حدود ۷۰۰ پیوند کبد انجام میشود و پس از آن، از نظر تعداد پیوند کبد، مراکز درمانی پیتسبورگ آمریکا قرار دارند. ایران در جهان بهعنوان یکی از قطبهای اصلی پیوند کبد شناخته میشود.
قبادی با اشاره به توانمندی مراکز درمانی کشور در انجام انواع پیوندها بیان کرد: ایران تنها کشور خاورمیانه است که تمام انواع پیوند اعضا را بدون استثنا انجام میدهد. همچنین تاکنون حدود هشت هزار پیوند کلیه به روش لاپاراسکوپی در کشور انجام شده است. در این روش، شکافی به اندازه حدود یک سانتیمتر در ناحیه شکم ایجاد میشود و کلیه جدید از همان محل وارد بدن شده و در کنار کلیه قبلی قرار میگیرد، بدون اینکه کلیه قبلی خارج شود. این موضوع یکی از دستاوردهای بزرگ پزشکی کشور به شمار میرود.
او با تأکید بر ضرورت استفاده از ظرفیت اهدای عضو برای نجات بیماران افزود: این دستاوردها را مطرح کردم تا توجه کنیم که فرزندان و اعضای خانوادههای ما هر دو تا سه ساعت، در انتظار دریافت عضو جان خود را از دست میدهند. در مجموع، سالانه حدود سه تا چهار هزار نفر را به دلیل نرسیدن عضو پیوندی از دست میدهیم؛ در حالی که اگر حتی نیمی از این افراد عضو موردنیاز خود را دریافت کنند، میتوانند دوباره به آغوش خانوادههایشان بازگردند.
این پزشک، نبود آگاهی عمومی را یکی از دلایل اصلی پایین بودن میزان اهدای عضو در کشور دانست و تصریح کرد: چرا این اتفاق نمیافتد؟ چون مردم شناخت و آگاهی کافی درباره مرگ مغزی ندارند. دلیل این ناآگاهی نیز انجام نشدن فرهنگسازی کافی در این زمینه است. ما اخیراً در انجمن اهدای عضو، ۳۲ کمیته تشکیل دادهایم که از سفیران و چهرههای شناختهشده این حوزه در آن حضور دارند.
قبادی درباره فعالیت کمیتههای مختلف انجمن اهدای عضو گفت: برای مثال، در کمیته سینما، آقای پرویز پرستویی ریاست کمیته را بر عهده دارند و آقای رضا کیانیان نیز در آن حضور دارند. در کمیته پادکست نیز از همراهی چهرههای فعال این حوزه استفاده میکنیم. در کمیته تئاتر، آقای ایرج راد و آقای نصرالله مدقالچی حضور دارند. اخیراً نیز کمیته بازی را تشکیل دادهایم که این اقدام به همت آقای رزاقی و با همراهی آقای دکتر حاجیمیرزایی، آقای بهتر، آقای شهیدی و دیگر دوستان انجام شده است. حدود ۱۰ تا ۱۲ نفر از افراد فعال و توانمند کشور در این کمیته حضور دارند.
او درباره دلیل توجه انجمن به صنعت بازیهای رایانهای بیان کرد: در کمیته بازی به این نتیجه رسیدهایم که بازیهای رایانهای میتوانند تأثیر بسیار زیادی در نهادینهسازی فرهنگ اهدای عضو داشته باشند؛ زیرا مخاطبان این بازیها محدود به گروه سنی خاصی نیستند. از یک کودک هشتساله تا یک مادر ۷۰ ساله ممکن است در طول روز با بازیهای شما سروکار داشته باشند و آنها را انجام دهند. بنابراین، شما ظرفیت بسیار خوبی برای تأثیرگذاری بر فرهنگ عمومی جامعه دارید.
این متخصص اهدای عضو با تشریح سه عامل اصلی در توسعه اهدای عضو در جهان تأکید کرد: ما معمولاً اهدای عضو را در جهان دارای سه پایه میدانیم؛ ۲۰ درصد علم، ۳۰ درصد تجهیزات و ۵۰ درصد فرهنگ. یعنی نقش فرهنگ در این حوزه بسیار تعیینکننده است و میتواند میزان اهدای عضو را چند برابر کند. درخواست من از شما این است که هرکدام نقش خود را در این مسیر ایفا کنیم؛ ما در حوزه پزشکی و پیوند اعضا وظیفه خود را انجام دهیم و شما نیز با استفاده از ظرفیت بازیها در فرهنگسازی مشارکت کنید.
قبادی با دعوت از بازیسازان برای پرداختن به موضوع مرگ مغزی و اهدای عضو در آثار خود افزود: از شما میخواهم به هر شکلی که صلاح میدانید، مفهوم مرگ مغزی بهعنوان مرگ قطعی و همچنین ضرورت افزایش آگاهی درباره کارت اهدای عضو را در بازیهای خود منعکس کنید. این موضوع میتواند در قالبهای مختلف و متناسب با محتوای بازیها مطرح شود تا مخاطبان از سنین مختلف با آن آشنا شوند.
او درباره اهمیت کارت اهدای عضو و نقش خانواده در تصمیمگیری نهایی توضیح داد: داشتن کارت اهدای عضو به این معنا نیست که دیگر نیازی به رضایت خانواده وجود ندارد؛ به هیچ عنوان چنین نیست و خانواده همچنان باید رضایت خود را اعلام کند. پس این کارت چه فایدهای دارد و چرا برای دریافت آن اینقدر فرهنگسازی میکنیم؟ یکی از دلایل مهم این است که مادر یا خانواده ممکن است هنگام تصمیمگیری از خواسته واقعی فرد اطلاع نداشته باشند. وقتی کارت اهدای عضو را به خانواده نشان میدهیم، آنها متوجه میشوند که فرد از قبل تمایل خود را برای اهدای عضو اعلام کرده است و این موضوع میتواند در تصمیمگیری آنها بسیار مؤثر باشد.
این پزشک در ادامه به روش دریافت کارت اهدای عضو اشاره کرد و گفت: برای دریافت کارت کافی است کد ملی خود را به شماره ۳۴۳۲ ارسال کنید. کارت اهدای عضو در کمتر از یک دقیقه روی تلفن همراه شما صادر میشود.
قبادی در پایان با تأکید بر ضرورت همکاری بازیسازان و متخصصان این حوزه خاطرنشان کرد: از شما میخواهم به هر شکلی که صلاح میدانید، این فرهنگ را در بازیهای خود جاری و نهادینه کنید. البته این کار باید با نظارت کمیته بازی و متخصصان این حوزه انجام شود تا محتوای ارائهشده از نظر علمی و فرهنگی دقیق و درست باشد. امیدواریم روزی بتوانیم نخستین بازی حرفهای اهدای عضو را به همت بازیسازان ایرانی تولید کنیم و آن را به جهان هدیه دهیم.
انستیتو باید متناسب با تحولات صنعت بازیسازی به فعالیت خود ادامه دهد
محمدهادی بهفرراد، از اعضای اولیه تأسیس انستیتو ملی بازیسازی و مدیرعامل استودیو مدریک درباره سهم خود در شکلگیری این مجموعه بیان کرد: من صرفاً جرقه اولیه را زدم و این مسیر را دنبال کردم، اما زحمت اصلی را دوستان دیگری کشیدند. در آن زمان، تکتک آنها با تمام وجود برای انستیتو وقت میگذاشتند. توصیف آن روزها و اتفاقاتی که در آن سالها افتاد، واقعاً به یکی دو ساعت جلسه و خاطرهگویی نیاز دارد؛ چراکه تمام این اتفاقات به دست همان عزیزان رقم خورد.
بهفرراد با قدردانی از تلاش افرادی که در شکلگیری و ادامه فعالیت انستیتو نقش داشتند، ادامه داد: من خودم را مستحق برگزاری چنین جلسهای و زحمتی که دوستان برای آن کشیدهاند، نمیدانم؛ البته تا ابد قدردان محبت، حسن توجه و نگاه خوب شما هستم، اما میدانم افراد بسیار زیادی از روز نخست تا همین امروز برای این مجموعه زحمت کشیدهاند. عزیزانی که امروز روی سن آمدند و از آنها تقدیر شد نیز بخشی از همین تلاشها را نمایندگی میکنند.
او با اشاره به ضرورت توجه ویژه به جایگاه انستیتو ملی بازیسازی تصریح کرد: موضوعی که بسیار به آن اعتقاد دارم و فرصت را مناسب میدانم تا در اینجا مطرح کنم، این است که باید مراقب باشیم انستیتو را دستکم نگیریم. این مجموعه جایگاه بسیار مهمی دارد. امروز پرچم به دست شماست و پیش از آغاز جلسه نیز به امیر محمدرضایی گفتم که ایشان بسیار پیشتر از زمانی که ما بدانیم بازیسازی چیست، کار خود را آغاز کرده و بازی ساختهاند. بنابراین، در حضور ایشان شاید بیادبی باشد که من خودم را بازیساز یا فردی متعلق به این حوزه معرفی کنم.
مدیرعامل استودیو مدریک با تأکید بر نقش محوری انستیتو در توسعه صنعت بازیسازی کشور گفت: واقعیت این است که انستیتو از نظر من قلب تپنده این صنعت است. هرچقدر از آن محافظت کنیم، آن را تقویت کنیم و برایش هزینه کنیم، این هزینهها هدر نمیرود و نتیجه آن به خود صنعت بازمیگردد. ما میتوانیم صنعت بازیسازی کشور را از دل انستیتو داشته باشیم و توسعه دهیم.
بهفرراد با اشاره به تحولات اخیر و ضرورت تطبیق انستیتو با شرایط جدید افزود: بهویژه با توجه به تحولاتی که اتفاق افتاده و امیر محمدرضایی نیز درباره آنها توضیح دادند، شرایط بهگونهای تغییر کرده که دیگر هیچچیز مثل گذشته پیش نمیرود. به نظر من، بهروز بودن و استفاده مستمر از روشهای نوین و جدید در انستیتو میتواند بخشی از مأموریت اصلی آن باشد. باید مراقب باشیم که در جریان این تحولات، خدای نکرده انستیتو تضعیف نشود.
او با اشاره به تفاوت الگوی فعالیت انستیتو با مجموعههای بزرگ و پرجمعیت ادامه داد: انستیتو لزوماً مجموعهای با جمعیت بسیار زیاد نیست و مدل فعالیت آن نیز به این شکل تعریف نشده است. گاهی ممکن است در انستیتو تنها یک نفر تربیت شود، اما همان یک نفر در آینده به لوکوموتیو کل صنعت تبدیل شود. بنابراین، نباید تعداد افراد تربیتشده در این مجموعه را تنها معیار ارزیابی اهمیت و تأثیرگذاری آن قرار دهیم.
این عضو اولیه تأسیس انستیتو ملی بازیسازی با تشبیه مسیر توسعه این صنعت به یک مسابقه دو امدادی بیان کرد: من پیشتر هم اشاره کردم که بسیاری از کارها ماهیت دو امدادی دارند و نقش یک نفر بهتنهایی در آنها معنای چندانی ندارد. ما میدویم، چیزی را به دست نفر بعدی میرسانیم و او باید آن را بگیرد، به مسیر ادامه دهد و به نفر بعدی تحویل دهد. این روند باید بهصورت مستمر و پیوسته ادامه پیدا کند.
بهفرراد با تأکید بر مسئولیت افرادی که در دورههای مختلف مدیریت و فعالیت انستیتو را بر عهده میگیرند، گفت: بنابراین، هر زمان که این مسئولیت به دست هرکدام از بزرگواران رسید، باید با تمام توان این مأموریت را به نفر بعدی منتقل کنند تا انشاءالله این چراغ خاموش نشود و انستیتو با قدرت به مسیری که در پیش گرفته است، ادامه دهد. ما نیز هر کاری از دستمان بربیاید، با خوشحالی انجام خواهیم داد.
تقدیر از برگزیدگان مسابقه هنر انستیتو ملی بازیسازی
در پایان این مراسم، از برگزیدگان مسابقه هنر که به همت انستیتو ملی بازیسازی برگزار شده بود، تقدیر به عمل آمد و به نفرات اول تا سوم این رقابت جوایز نقدی و لوح تقدیر اهدا شد.
بر اساس نتایج اعلامشده، مرتضی کارگر مقام نخست، سجاد زارع مقام دوم و زینب طباطبایی مقام سوم این مسابقه را کسب کردند.
جوایز برگزیدگان به شرح زیر بود:
مقام اول: مرتضی کارگر؛ لوح تقدیر به همراه ۲۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی.
مقام دوم: سجاد زارع؛ لوح تقدیر به همراه ۱۵۰ میلیون ریال جایزه نقدی.
مقام سوم: زینب طباطبایی؛ لوح تقدیر به همراه ۱۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی.
تقدیر از اساتید انستیتو ملی بازیسازی
در ادامه این مراسم، از جمعی از اساتید انستیتو ملی بازیسازی تقدیر شد و با اهدای لوح تقدیر از زحماتشان قدردانی به عمل آمد.
اساتید تقدیرشده در این مراسم عبارتاند از:
پویا تیموریان؛ استاد هنر
نوید شادرخ؛ استاد هنر
آیدین شندیآبادی؛ استاد طراحی بازی
ابوالفضل سجادی؛ استاد طراحی بازی
حمید علیزاده؛ استاد طراحی بازی
نادر صدیق؛ استاد برنامهنویسی







